Keyhole in the Sky -

The high road is always a balance beam

Chipping away our ankles

And I think it’s high time we embraced the visual

On my way home I saw a keyhole in the sky

And I tossed around my reasons for the cost

Divide and dissolve the seams

That weave deep within my head

We’re losing light

And in this despair I’m finally aware

That I am not one to learn so fast

Straining across this great expanse

Where the weight of the world rests,

And the air is thick with crushing emptiness

If only I could lift these feet up from the ground

I’d circle 'round the world I know, I know…

Divide and dissolve the seams

That weave deep within my head

We’re losing light,

And in this despair I’m aware

I am not one to learn so fast

…we, like marionettes off our strings

Fling limbs at our passions and hope

To connect with impossible dreams

It’s holding on when nothing feels right,

It’s the final, identical, severed umbilical

Breath from a tightening chest as we’re holding on Divide and dissolve the seams

That weave within my head

We’re losing light,

And in this despair I’m finally aware

De hoofdweg is altijd een evenwichtsbalk

Onze enkels afhakken

En ik denk dat het de hoogste tijd is dat we het visuele omarmen

Op weg naar huis zag ik een sleutelgat in de lucht

En ik gooide mijn redenen om de kosten heen

Verdeel en los de naden op

Dat weefsel diep in mijn hoofd

We verliezen licht

En in deze wanhoop ben ik me eindelijk bewust

Dat ik niet iemand ben die zo snel leert

Spannend over deze grote uitgestrektheid

Waar het gewicht van de wereld rust,

En de lucht is dik van verpletterende leegte

Kon ik deze voeten maar van de grond tillen

Ik zou rond de wereld cirkelen die ik ken, ik weet ...

Verdeel en los de naden op

Dat weefsel diep in mijn hoofd

We verliezen licht,

En in deze wanhoop ben ik me bewust

Ik ben niet iemand die zo snel leert

...wij houden van marionetten van onze snaren

Werp ledematen naar onze passies en hoop

Om verbinding te maken met onmogelijke dromen

Het houdt vol als niets goed voelt,

Het is de laatste, identieke, doorgesneden navelstreng

Adem uit een strakke borst terwijl we vasthouden aan Verdeel en los de naden op

Dat weefsel in mijn hoofd

We verliezen licht,

En in deze wanhoop ben ik me eindelijk bewust