Eidolon Alpha -

Oh Child, Deceive me

Enter the same the same as I

Moments pass as desperate contortions unfold

Seeking placid sanity a moment of calm

Cancerous anxiety and thieving doubt rain

Sheltering indifference to dignify rage

Begging for a line drawn in the sand to separate the prophets from the men

Then bittersweet the wicked so the guise of harmony can breathe again delighted

Hear me son the rivers dry again foretell the fate and lead us to the edge

Let the prideful sinners bear the gold and buy acceptance

Breathe again

To waste away inside here

The years in turn your haunting words have never left my ears

My mind oh reckoning pride is the mirror through which we must break

Wretched disfigured confused and distracted

Down in this cellar it’s cold dark and manic

Clinging indifferent privilege demands

You excuse your excuses, excuse your excuses

And blame, you blame

Fearful, deceiver, dim motives erratic

This dream too ambitious this vision too drastic

Choke down rhetorical scraps from the attic

Forever to stand there and still just refuse to change

Just change

Set the nightmare alight and

Dance till these flames illuminate

The cause for the lie

Redemption is not beyond our time

Oh kind, bedrieg me

Voer hetzelfde in als I

Er gaan momenten voorbij als wanhopige verdraaiingen zich ontvouwen

Op zoek naar kalmte een moment van rust

Kankerangst en stelende twijfel regen

Onverschilligheid beschutten om woede te verheerlijken

Smeken om een ​​lijn in het zand om de profeten van de mannen te scheiden

Dan bitterzoet de goddelozen, zodat de gedaante van harmonie weer verrukt kan ademen

Hoor me zoon, de rivieren drogen weer, voorspel het lot en leid ons naar de rand

Laat de trotse zondaars het goud dragen en acceptatie kopen

Adem weer

Om hier binnen weg te kwijnen

De jaren die op hun beurt je beklijvende woorden hebben nooit mijn oren verlaten

Mijn geest oh rekenende trots is de spiegel waardoor we moeten breken

Ellendig misvormd verward en afgeleid

Beneden in deze kelder is het koud, donker en manisch

Vasthouden aan onverschillige privilege-eisen

Excuseer je excuses, excuseer je excuses

En geef de schuld, jij geeft de schuld

Angstig, bedrieger, vage motieven grillig

Deze droom te ambitieus, deze visie te drastisch

Slik retorische kladjes van zolder weg

Voor altijd daar blijven staan ​​en nog steeds gewoon weigeren te veranderen

Verander gewoon

Zet de nachtmerrie in brand en

Dans tot deze vlammen oplichten

De oorzaak van de leugen

Verlossing is niet voorbij onze tijd