Dark Charade -

I’ve been dredging the lake of my soul

For a place I’ve never been

Scattering the last of my thoughts

To capture a whim

Oh, filled my lungs to limit

And found out why we stay in denial

On this unclimbed stairway

Watching life go by

I’ll make it easier on those of us

Who don’t know that I am still here

Imagining dial-tone schemes…

Dial-tone schemes…

When I lost myself in the dark charade

But I promise, my performance was flawless

I lost myself in the dark charade

And I swear, I’m far more crazy

Than the rumours make me out to be!

Crazy…

Crazier… than… me…

All we are is all we are —

Featureless, with inside scars

We sink through walls

And float right through it all

If all we are is what they say

We’ll become them, along the way

Who were we, before we were ashamed?

Don’t tell them the cause

Between fragments of all of us

Still the rain to rhyme the reason

Take some time to find the one

To find the soul to make me god enough

That I could save us all!

And do you love me, now that

I can save us all?

Do you love me, now that

I can save us all?

Do you love me now?!

If you’ll just stand over here

We’ll find a place where you can waste away

Sorry it’s not what you sought

But superstition is all we brought, today

I’ll return you to the wind

For circumstantial assurances, love!

Sold the sea to buy the ship —

I think I may have fucked up things, again!

Found a way to make your soul alive —

To make you slight!

So, who will be the first in line?!

This was all an unfortunate mistake

Do you recall a little bit of innocence?

A time that we could still forgive, and forget

I remember plastic pills, and crystal balls

Within syringes, filled — filling up with

Algorithms, circuitry, this fluid frame

Has shown me things I fear…

I know…

I believe!!!

So, who will be the first in line?!

We’re not there

We’re not there

Don’t look at them!

Don’t look — stare with your menacing cinder eyes

At the least of us, who have given our lives

We are the same

Where the sanguine ought to be

We pale in the light we bend

Oh, enough said!

Where is the love, you liar?!

Ik heb het meer van mijn ziel uitgebaggerd

Voor een plek waar ik nog nooit ben geweest

Mijn laatste gedachten verstrooien

Een bevlieging vangen

Oh, vulde mijn longen om te beperken

En ontdekte waarom we in ontkenning blijven

Op deze onbeklommen trap

Het leven voorbij zien gaan

Ik zal het voor ons gemakkelijker maken

Wie weet niet dat ik nog steeds hier ben

Kiestoonschema's bedenken...

Kiestoonschema's...

Toen ik mezelf verloor in de donkere poppenkast

Maar ik beloof het, mijn optreden was onberispelijk

Ik verloor mezelf in de donkere poppenkast

En ik zweer het, ik ben veel gekker

Dan de geruchten me doen uitkomen!

Gek…

Gekker... dan... ik...

Alles wat we zijn is alles wat we zijn —

Functieloos, met littekens aan de binnenkant

We zinken door muren heen

En er dwars doorheen drijven

Als alles wat we zijn is wat ze zeggen

We zullen ze worden, onderweg

Wie waren we, voordat we ons schaamden?

Vertel ze niet de oorzaak

Tussen fragmenten van ons allemaal

Nog steeds de regen om de reden te rijmen

Neem even de tijd om die ene te vinden

Om de ziel te vinden om mij god genoeg te maken

Dat ik ons ​​allemaal kon redden!

En hou je van me, nu dat?

kan ik ons ​​allemaal redden?

Hou je van me, nu dat

kan ik ons ​​allemaal redden?

Houd je nu van me?!

Als je hier even blijft staan

We vinden een plek waar je kunt wegkwijnen

Sorry, het is niet wat je zocht

Maar bijgeloof is alles wat we vandaag hebben meegebracht

Ik breng je terug naar de wind

Voor indirecte verzekeringen, liefde!

Verkocht de zee om het schip te kopen —

Ik denk dat ik het misschien weer verkloot heb!

Een manier gevonden om je ziel levend te maken —

Om je klein te maken!

Dus, wie zal de eerste in de rij zijn?!

Dit was allemaal een ongelukkige fout

Herinner je je een beetje onschuld?

Een tijd die we nog steeds kunnen vergeven en vergeten

Ik herinner me plastic pillen en kristallen bollen

Binnen spuiten, gevuld — vullen met

Algoritmen, circuits, dit vloeiende frame

Heeft me dingen laten zien waar ik bang voor ben...

Ik weet…

Ik geloof!!!

Dus, wie zal de eerste in de rij zijn?!

Waren er niet

Waren er niet

Kijk niet naar ze!

Niet kijken — staar met je dreigende sintelogen

Op zijn minst van ons, die ons leven hebben gegeven

Wij zijn hetzelfde

Waar de optimistische zou moeten zijn

We verbleken in het licht dat we buigen

O, genoeg gezegd!

Waar is de liefde, jij leugenaar?!