Ulysse -

Heureux qui, comme Ulysse, a fait un beau voyage

Ou comme cestuy qui conquit la toison

Et puis est retourné, plein d’usage et raison

Vivre entre ses parents le reste de son âge !

Quand reverrai-je, hélas, de mon petit village

Fumer la cheminée, et en quelle saison

Reverrai-je le clos de ma pauvre maison

Qui m’est une province, et beaucoup davantage?

Plus me plaît le séjour qu’ont bâti mes aïeux

Que des palais Romains le front audacieux

Plus que le marbre dur me plaît l’ardoise fine:

Plus mon Loir gaulois, que le Tibre latin

Plus mon petit Liré, que le mont Palatin

Et plus que l’air marin la doulceur angevine

Mais quand reverrai-je, de mon petit village

Fumer la cheminée, et en quelle saison

Mais quand reverrai-je?

Mais quand reverrai-je, de mon petit village

Fumer la cheminée, et en quelle saison

Mais quand reverrai-je?

J’ai traversé les mers à la force de mes bras

Seul contre les Dieux, perdu dans les marais

Retranché dans une cale, et mes vieux tympans percés

Pour ne plus jamais entendre les sirènes et leurs voix

Nos vies sont une guerre où il ne tiens qu'à nous

De nous soucier de nos sorts, de trouver le bon choix

De nous méfier de nos pas, et de toute cette eau qui dort

Qui pollue nos chemins, soit disant pavés d’or

Mais quand reverrai-je, de mon petit village

Fumer la cheminée, et en quelle saison

Mais quand reverrai-je?

Mais quand reverrai-je, de mon petit village

Fumer la cheminée, et en quelle saison

Mais quand reverrai-je?

Mais quand reverrai-je?

Mais quand reverrai-je?

Mais quand reverrai-je?

Blij die net als Odysseus een mooie reis heeft gemaakt

Of zoals cestuy die de vacht overwon

En dan terug, vol gebruik en reden

Leef tussen zijn ouders de rest van zijn leeftijd!

Wanneer zal ik helaas weer zien vanuit mijn kleine dorp?

Rook de schoorsteen, en in welk seizoen

Zal ik de omheining van mijn arme huis weer zien?

Wie is voor mij een provincie, en nog veel meer?

Hoe meer ik hou van het verblijf dat mijn voorouders hebben gebouwd

Dan Romeinse paleizen gewaagd voorhoofd

Meer dan hard marmer houd ik van fijne leisteen:

Meer mijn Gallische slaapmuis dan de Latijnse Tiber

Meer mijn kleine Liré, dan de Palatijn?

En meer dan de zeelucht de Anjou-zoetheid

Maar wanneer zal ik weer zien, vanuit mijn kleine dorp?

Rook de schoorsteen, en in welk seizoen

Maar wanneer zie ik je weer?

Maar wanneer zal ik weer zien, vanuit mijn kleine dorp?

Rook de schoorsteen, en in welk seizoen

Maar wanneer zie ik je weer?

Ik stak de zeeën over met de kracht van mijn armen

Alleen tegen de Goden, verloren in de moerassen

Verankerd in een ruim, en mijn oude trommelvliezen doorboord

Om nooit meer de sirenes en hun stemmen te horen

Ons leven is een oorlog waar het aan ons is

Om ons te bekommeren om ons lot, om de juiste keuze te vinden

Om te waken voor onze stappen, en al dit slapende water

Die onze paden vervuilt, zogenaamd geplaveid met goud?

Maar wanneer zal ik weer zien, vanuit mijn kleine dorp?

Rook de schoorsteen, en in welk seizoen

Maar wanneer zie ik je weer?

Maar wanneer zal ik weer zien, vanuit mijn kleine dorp?

Rook de schoorsteen, en in welk seizoen

Maar wanneer zie ik je weer?

Maar wanneer zie ik je weer?

Maar wanneer zie ik je weer?

Maar wanneer zie ik je weer?