Les fleurs -

Et si toi et moi, on était pareils

Un même combat pour vivre les mêmes émois

Un même père aimant la même mère

Un même peuple aimant le même roi

Et est-ce qu’on laisse à nos descendants

La même haine, la même couleur du sang

La même peur brûlant les mêmes âmes

La même sueur brûlant les mêmes fronts

La même mort glissant des mêmes monts

Les mêmes drames à l’intérieur

Des mêmes femmes…

Pourries par la racine

Les fleurs fanent sur la Terre promise

Pourries par la racine, j’ai peur du monde

Pourries par la racine

Les fleurs fanent sur la Terre promise

Pourries par la racine, j’adore ce monde

La Terre tremble sous les pieds

D’un pauvre gosse dénudé

Armé jusqu'à la mort, le seul sort de sa vie

Une souffrance de tout temps

Avant l'âge de dix ans

La raison n’a pas de nom

C’est toujours mon enfant

Comme ce couple qu’on marie

En plein coeur de l'été

Qui se jure leur amour

Sous le regard de leur foi

Un bonheur que l’on saigne

Qui ne vivra que sans voix

La vérité me fait peur

Ils sont tous morts et c’est tout

J’suis rempli d’injustice, rempli de trahison

Vidé par tout ce qu’on voit

Par ces images en télé

J’te jure que le temps donne raison

J’te jure que tout va changer

Que le destin je le tiens

Comme mon coeur dans les mains

Et si les gens le croient plus

Nous referons le Monde

Juifs, Arabes et Chrétiens

Tous unis dans cette rue

J’ai honte de tout ce qu’on vit

J’ai honte de tout ce que j’ai vu

Regarde le soleil pleure

J’attends le jour meilleur…

(Merci à Quentin pour cettes paroles)

Wat als jij en ik hetzelfde waren?

Een zelfde strijd om dezelfde emoties te beleven

Dezelfde vader houdt van dezelfde moeder

Eén volk houdt van dezelfde koning

En laten we onze nakomelingen achter?

Zelfde haat, zelfde kleur bloed

Dezelfde angst die dezelfde zielen verbrandt

Hetzelfde zweet dat dezelfde wenkbrauwen brandt

Dezelfde dood die uit dezelfde bergen glijdt

Dezelfde drama's binnen

Zelfde vrouwen...

Rot bij de wortel

De bloemen verdorren in het beloofde land

Rot door de wortel, ik ben bang voor de wereld

Rot bij de wortel

De bloemen verdorren in het beloofde land

Rot door de wortel, ik hou van deze wereld

De aarde beeft onder de voeten

Van een arme naakte jongen

Gewapend tot de dood, het enige lot van zijn leven

Een eeuwige pijn

Voor de leeftijd van tien

De reden heeft geen naam

Hij is nog steeds mijn kind

Zoals dat stel waarmee we trouwen

Midden in de zomer

Wie zweren hun liefde

Onder de blik van hun geloof

Een geluk dat we bloeden

Wie zal er alleen sprakeloos leven

De waarheid maakt me bang

Ze zijn allemaal dood en dat is het

Ik ben gevuld met onrecht, gevuld met verraad

Leeggemaakt door alles wat we zien

Door deze beelden op TV

Ik zweer dat de tijd het goed bewijst

Ik zweer dat alles zal veranderen

Dat lot dat ik heb

Zoals mijn hart in mijn handen

Wat als mensen het niet meer geloven?

We zullen de wereld opnieuw maken

Joden, Arabieren en christenen

Allemaal verenigd in deze straat

Ik schaam me voor alles wat we hebben meegemaakt

Ik schaam me voor alles wat ik heb gezien

Kijk hoe de zon huilt

Ik wacht op de betere dag...

(Met dank aan Quentin voor deze teksten)