J'en peux plus -

Moi j’en peux plus

De moi j’en peux plus…

Je sais j’ai mille raisons pour m’sentir bien

Pourquoi j’ai ce got amer

Qui me vient de loin

J’la vois leur vie en rose

Mais j’y crois plus

Au fond j’crois que je suis comme toi

J’en peux plus

A me demander chaque jours

Ce que je f’rai demain

A me demander encore si c’est l’bon chemin

Mais o est-ce qu’elle va

Cette route nous mne rien

Mes doutes et mon destin j’en peux plus

De mes doutes et de mon destin

J’en peux plus

Au fond j’crois que je suis comme toi

J’en peux plus…

J’en peux plus

Moi j’en peux plus

Moi j’en peux plus…

De moi j’en peux plus

Et toi, et toi?

Souvent on pense courir aprs la vie

Finalement c’est d’la mort

Que l’on se rapproche

On se dit qu’on est plus fort et qu’on oublie

J’usqu’au moment o nous passerons le porche

Derrire ce qu’il parait y’a ces lumires

Qui ne rchauffent plus les coeurs

Des gens sur Terre

J’espre que l-haut au moins

Il fera bon vivre

Parce qu’ici nous sommes ivres

Et j’en peux plus

Ici nous sommes tous ivres

Et j’en peux plus

Moi, de moi j’en peux plus…

J’en peux plus

Au coin de mon paule il n’y a plus cet ange

J’me sens comme une boussole

Sans le mondre ple

Et on me demande encore ce qui me drange

J’suis comme Pierre Paul ou Jacques

Et Jean peux plus

Regarde nous souvent nous sommes les mmes

Sans le moindre grain d’amour

Pour que l’on s’aime

C’est quand la dernire fois

Que j’ai dis je t’aime?

Au fond j’crois que je suis comme toi

J’en peux plus

Je suis comme Pierre Paul ou Jacques

Et j’en peux plus

Moi, de moi je m’aime plus…

J’en peux plus

Et toi comment te sens-tu?

Ik kan het niet meer aan

Van mij kan ik het niet meer aan...

Ik weet dat ik duizend redenen heb om me goed te voelen

Waarom heb ik deze bittere smaak?

Wie komt er van ver naar me toe

Ik zie hun leven in het roze

Maar ik geloof het niet meer

Diep van binnen denk ik dat ik ben zoals jij

Ik kan het niet meer aan

Om me elke dag te vragen

Wat ik morgen ga doen

Vraag me nog steeds af of het de juiste manier is

Maar waar gaat ze heen?

Deze weg leidt ons naar niets

Mijn twijfels en mijn lot ik kan het niet meer aan

Van mijn twijfels en mijn lot

Ik kan het niet meer aan

Diep van binnen denk ik dat ik ben zoals jij

ik kan niet meer...

Ik kan het niet meer aan

Ik kan het niet meer aan

ik kan niet meer...

Van mij kan ik het niet meer aan

En jij, en jij?

Vaak denken we aan het najagen van het leven

Eindelijk is het de dood

Laten we dichterbij komen

We vertellen onszelf dat we sterker zijn en we vergeten

Tot het moment dat we door de veranda lopen

Achter wat lijkt, zijn deze lichten

Die geen harten meer verwarmen

mensen op aarde

Ik hoop daar in ieder geval

Het zal goed zijn om te leven

Omdat we hier dronken zijn

En ik kan er niet meer tegen

Hier zijn we allemaal dronken

En ik kan er niet meer tegen

Ik, ik kan het niet meer aan...

Ik kan het niet meer aan

Op de hoek van mijn schouder is er niet langer die engel

Ik voel me als een kompas

Zonder de wereld ple

En ik krijg nog steeds de vraag wat me dwarszit

Ik ben zoals Pierre Paul of Jacques

En John kan niet meer

Kijk naar ons vaak zijn we hetzelfde

Zonder de minste greintje liefde

Voor ons om van elkaar te houden

Wanneer is de laatste keer?

Wat zei ik dat ik van je hou?

Diep van binnen denk ik dat ik ben zoals jij

Ik kan het niet meer aan

Ik ben zoals Peter Paul of Jacques

En ik kan er niet meer tegen

Ik, van mij hou ik meer van mezelf...

Ik kan het niet meer aan

En hoe voel je je?