Strangers - Rick Price

Remember how we’d go walking…

Late at night when the stars were falling

We were both so innocent and young

For a little while

In the dark we’d sit talking

Under the bridge where love was calling

It was like the two of us were one

Everyone said what a perfect pair

Always together everywhere

They were so sure we were so in love

But now we’re strangers

It just ain’t like it used to be

Now we’re strangers

Funny how life changes

Now we’re strangers

Holding hands on the old school bus

Stealing kisses while they laughed at us

We couldn’t wait 'till we were seventeen

Then suddenly while

I was up there with my name in lights

And you were all alone on those long city nights

We pretended, oh so easily

Now there’s no blame on either side

We just drifted into seperate lives

But tell me what’s to become of you and me

Now that we’re strangers

It just ain’t like it used to be

Now we’re strangers

Funny how life changes

Now we’re strangers

We can talk about honesty

We can talk about passion and grief

We can cry for sincerity

And we can pray for belief

But right now we’re strangers

It just ain’t like it used to be

Now we’re strangers

Funny how life changes

Now we’re strangers

It just ain’t like it used to be

Now we’re stranges

Funny how life changes

Now we’re strangers

Weet je nog hoe we zouden gaan wandelen...

'S Avonds laat toen de sterren vielen

We waren allebei zo onschuldig en jong

Voor een tijdje

In het donker zaten we te praten

Onder de brug waar de liefde riep

Het was alsof wij tweeën één waren

Iedereen zei wat een perfect paar

Altijd overal samen

Ze waren er zo zeker van dat we zo verliefd waren

Maar nu zijn we vreemden

Het is gewoon niet meer zoals vroeger

Nu zijn we vreemden

Grappig hoe het leven verandert

Nu zijn we vreemden

Hand in hand met de oude schoolbus

Kusjes stelen terwijl ze ons uitlachten

We konden niet wachten tot we zeventien waren

Dan opeens terwijl

Ik was daarboven met mijn naam in het licht

En je was helemaal alleen op die lange stadsnachten

We deden alsof, o zo gemakkelijk

Nu is er geen schuld aan beide kanten

We zijn gewoon in gescheiden levens terechtgekomen

Maar vertel me wat er van jou en mij moet worden

Nu we vreemden zijn

Het is gewoon niet meer zoals vroeger

Nu zijn we vreemden

Grappig hoe het leven verandert

Nu zijn we vreemden

We kunnen praten over eerlijkheid

We kunnen praten over passie en verdriet

We kunnen huilen om oprechtheid

En we kunnen bidden om geloof

Maar op dit moment zijn we vreemden

Het is gewoon niet meer zoals vroeger

Nu zijn we vreemden

Grappig hoe het leven verandert

Nu zijn we vreemden

Het is gewoon niet meer zoals vroeger

Nu zijn we vreemden

Grappig hoe het leven verandert

Nu zijn we vreemden