Život A Smrt Alberta Hersche - Reznik

Často se třesu v noci

Často mám pocit, že mě má on ve svý moci

Ale na plno neprocit

Kdo je on?

(démon)

Kdo jsem já?

Já jsem Albert Hersch, píšu teďka tenhle verš

Jsem jenom veš, jsem odpad, jsem trash, šedivá myš

(Do ruky se teď ty zmrde řež)

Sbírám veteš nikdy nevíš co se hodí příště

Chata je můj chrám (les je moje hřiště)

Ona má klíče ode mě, ale netuší kdo a co já jsem (nikdo)

Smrt jí nesluší (Albert jí neruší, jen se kochá krásou těla)

Kéž by byla se mnou, kéž by to co já chci taky chtěla

(Haló?) Jednou bude moje, se mnou v chatě místo pokoje

Má tam připravenou díru, asi nepůjde svině bez boje

Ale né, nechci ublížit (proč?) samota mě tíží

Já se chci jenom s ní sblížit (né, se dostat do potíží)

Mně říká co mám dělat, já nechci se tak chovat

Ale než se před ním schovat (nejde věčně oponovat)

Mluví ke mě znova: «Vem si igelit a provaz.»

Teďka prostě musím jít (kroužit nocí jako sova)

Já mohl bych se zabít, ale smrt mě děsí víc než tydle stavy

(chci najít ztracený mentální zdraví)

Dech se mi tají, když se podívám zas na ní

Protože se dívá i ona na mě a nebojí se to nabít

Konečně volno, zlovolná duše bloumá

Chci zkoumat utrpení, lidskou rasu čeká soumrak

Albert byl ňouma, Azazel život vzal mu

Měl z démona trauma, když přečet prokletý Talmud

Já zajmu, další duše, teď jsem ničím nerušen

Zruším všechen život, stáhnu z kůže suším ušeň

Už nemůžu dál pozorovat barvy růže

V tvý tváři krev se vaří, ne není to píčo úžeh

Tvůj démon, ne bůžek

To jsou rohy, žádnej růžek

Mý tesáky jsou nože a drápy mám místo nůžek

Silou vůle lámu kříže, modlení ti nepomůže

Zdravý, mladý muže dávám do smrtelnejch lůžek

Soužit se a sloužit

Souložit s ďáblem v louži krve, prstem kroužit

Kreslit pentagram a toužit, jste jako lidi v nouzi

Pozor už vám dali vale, Azazel je ďábel z pekel

Budiž nazýván tu králem, budiž pánu, jsem tvym pánem

Právě pracuju na plánu musím ovládnout člověka

Kterej otevře pekelnou bránu, najdu lůno a utrhnu hlavu vráně

Pak posednu Řezníka, kterej zrovna roste v mámě

Ik schud vaak 's nachts

Ik heb vaak het gevoel dat hij mij in zijn macht heeft

Maar niet wakker worden

Wie is hij?

(demon)

Wie ben ik?

Ik ben Albert Hersch, ik schrijf dit vers nu

Ik ben gewoon een luis, ik ben een prullenbak, ik ben een prullenbak, grijze muis

(Snij in je reet nu!)

Ik verzamel veteš je weet nooit wat er komt

Het huisje is mijn tempel (het bos is mijn speeltuin)

Ze heeft de sleutels van mij, maar ze heeft geen idee wie en wat ik ben (niemand)

De dood past niet bij haar (Albert stoort haar niet, hij houdt gewoon van de schoonheid van haar lichaam)

Ik wou dat ze bij me was, ik wou dat ze ook wilde wat ik wilde

(Hallo?) Op een dag zal het van mij zijn, met mij in het huisje in plaats van in de kamer

Hij heeft daar een gaatje, de teef gaat waarschijnlijk niet zonder slag of stoot

Maar nee, ik wil geen pijn doen (waarom?) Eenzaamheid maakt me zwaar

Ik wil gewoon dichter bij haar komen (nee, in de problemen komen)

Hij vertelt me ​​wat ik moet doen, ik wil niet zo doen

Maar voordat je je voor hem verbergt (je kunt je er niet voor altijd tegen verzetten)

Hij zegt weer tegen me: "Neem wat plastic en touw."

Nu moet ik gewoon gaan (cirkelend door de nacht als een uil)

Ik zou zelfmoord kunnen plegen, maar de dood maakt me banger dan deze toestanden

(Ik wil verloren geestelijke gezondheid vinden)

Mijn adem stokt als ik weer naar haar kijk

Omdat ze ook naar mij kijkt en ze is niet bang om aan te rekenen

Eindelijk vrij, dwaalt de boze ziel

Ik wil het lijden bestuderen, de mensheid wacht op de schemering

Albert was een dwaas, Azazel nam zijn leven

Hij had een trauma van de demon toen hij de vervloekte Talmoed . las

Ik zal vangen, andere zielen, ik ben nu ongestoord

Ik zal mijn hele leven annuleren, ik zal mijn oor van de huid verwijderen

Ik kan de kleuren van de roos niet meer zien

Bloed kookt in je gezicht, nee het is geen zonnebrand

Jouw demon, geen idool

Dit zijn de hoeken, geen hoek

Mijn hoektanden zijn messen en mijn klauwen zijn in plaats van scharen

Door de kracht van de wil breek ik het kruis, bidden zal je niet helpen

Gezonde jonge man, ik breng hem ter dood

Lijd en dien

Neuk de duivel in een plas bloed, vinger cirkelen

Teken een pentagram en verlangen, je bent als mensen in nood

Je hebt al op de muur gelet, Azazel is de duivel van de hel

Laat hem koning worden genoemd, laat hem mijn heer zijn, ik ben uw heer

Ik werk aan een plan dat ik nodig heb om een ​​man onder controle te houden

Wie zal de poorten van de hel openen, de baarmoeder vinden en de kop van de kraai plukken?

Dan bezit ik de Slager, die momenteel opgroeit in zijn moeder