Distant Memories - Revive

Flash forward a century

In an overgrown cemetery

My tombstone lays so peacefully

Dirt and grime over time slowly cover up the line:

«He lived a full life, and so wonderfully»

But no one remembers that life

I’m just history

Nothing more than distant little memories

But I am in a place where

I never felt more home

And now my old life seems to be

Nothing more than distant memories

Sadness strangely fills the mind

Of a young girl trying to find where

They say her great grandfather lies

And as she gazes at the stone

Of a man she’s never known

She doesn’t think that’ll be her one day

Where no one remembers your life

We forget the treasure to come

In a life that won’t let us down

Where we’re much more than distant memories

Een eeuw vooruit

Op een overwoekerde begraafplaats

Mijn grafsteen ligt zo vredig

Vuil en vuil bedekken na verloop van tijd langzaam de lijn:

«Hij leefde een vol leven, en zo wonderbaarlijk»

Maar niemand herinnert zich dat leven

Ik ben gewoon geschiedenis

Niets meer dan verre kleine herinneringen

Maar ik ben op een plek waar

Ik heb me nooit meer thuis gevoeld

En nu lijkt mijn oude leven

Niets meer dan verre herinneringen

Verdriet vult vreemd genoeg de geest

Van een jong meisje dat probeert te vinden waar?

Ze zeggen dat haar overgrootvader liegt

En terwijl ze naar de steen staart

Van een man die ze nooit heeft gekend

Ze denkt niet dat ze op een dag zal zijn

Waar niemand je leven herinnert

We vergeten dat de schat komt

In een leven dat ons niet in de steek laat

Waar we veel meer zijn dan verre herinneringen