Machine - Resurgence

There’s that ringing — it’s time to face the day

Alarm clock singing — it’s time to pay my way

I am just a number — nothing but a wage

And every day I wake up — nothing seems to change

Punch in, punch out, life’s a monotonous roundabout

Tax this, tax that, keep their corporate wallets fat

Sell yourself off for that wage

Just to finance your own grave

My blood — worth nothing

My sweat — worth nothing

My time — worth nothing

My life — worth nothing

So how did we end up here?

Mindless machines controlled by fear

We’re waiting for that cheque to cash

Or for the system to collapse

I have contempt for the suit and tie

I have hatred for the 9 to 5

I am struggling just to make a dime

I am sick and tired of always asking why I never have the fucking time

Will I ever be more than a rental?

Will I ever be anything at all?

Daar is dat gerinkel - het is tijd om de dag onder ogen te zien

Wekker zingt - het is tijd om mijn zin te betalen

Ik ben maar een nummer - niets anders dan een loon

En elke dag dat ik wakker word, lijkt er niets te veranderen

Punch in, punch out, het leven is een eentonige rotonde

Belasting dit, belasting dat, houd hun zakelijke portemonnee dik

Verkoop jezelf voor dat loon

Gewoon om je eigen graf te financieren

Mijn bloed is niets waard

Mijn zweet - niets waard

Mijn tijd is niets waard

Mijn leven is niets waard

Dus hoe zijn we hier beland?

Dwaze machines bestuurd door angst

We wachten op die cheque om te verzilveren

Of dat het systeem instort

Ik heb minachting voor het pak en de stropdas

Ik heb een hekel aan de 9 tot 5

Ik heb moeite om een ​​centje te verdienen

Ik ben het beu om altijd te vragen waarom ik nooit de tijd heb

Zal ik ooit meer zijn dan een huurwoning?

Zal ik ooit iets zijn?