Bossy - The Residents

Sat upon an empty box of Cheerios and settled

Through the cracks of wooden floors

Forming little cone mountains

Fertile soil on which to rest

My dirty little white stone

With dimples to keep it from

Rolling down the dusty trail

Brought such straight rows

Like corn and peas

And foot caves in cold dirt

And the sore throat that follows

Everyone always knew it ended this way,

But I still don’t understand why…

Milking the cow didn’t work.

She was warm and had a rough

Mus-cular tongue for licking

Salt blocks and brown eyes like a cow

And her name was Bossy.

We didn’t eat her I don’t think

sallysally@usa.net

Zat op een lege doos Cheerios en rekende af

Door de kieren van houten vloeren

Kleine kegelbergen vormen

Vruchtbare grond om op te rusten

Mijn vuile kleine witte steen

Met kuiltjes om het tegen te houden

Het stoffige pad afrollen

Bracht zulke rechte rijen

Zoals maïs en erwten

En voetgrotten in koud vuil

En de zere keel die volgt

Iedereen wist altijd dat het zo eindigde,

Maar ik begrijp nog steeds niet waarom...

Het melken van de koe werkte niet.

Ze was warm en had een ruige

Gespierde tong om te likken

Zoutblokken en bruine ogen als een koe

En haar naam was Bossy.

We hebben haar niet opgegeten, denk ik niet

sallysally@usa.net