Rivières - Requin Chagrin

Oh, je crois savoir ta peau

Dans ma mémoire elle se dessine

Oh, je divague, tu restes à nouveau

Mon cœur et mon âme à la dérive

Les torrents se réveillaient encore une fois

Sous la pluie dans les rochers au fond de moi

Oh sur la rive je te vois

Sans toi, je prends l’eau

Jusqu’où ça ira?

Au delà des ruisseaux

Oh les rivières n’ont pas dormi

Ton nom les déchaîne quand vient la nuit

Oh les rivages m’entraînent encore

Au prochain regard, au bord du vide

Mais comment s’imaginer la fin du voyage

Dans le bruit dans le secret à la surface

Oh sur la rive je te vois

Sans toi je prends l’eau

Jusqu’où ça ira?

Au delà des ruisseaux

Tu m’as dit au revoir

Le vent et l’eau

M’emmènent autre part

L’océan est si beau

L’océan

Est si beau

L’océan

Est si beau

Oh, ik denk dat ik je huid ken

In mijn herinnering doemt het op

Oh, ik dwaal af, jij blijft weer

Mijn hart en ziel op drift

De torrents werden weer wakker

In de regen in de rotsen diep in mij

Oh aan de kust zie ik je

Zonder jou neem ik water op

Hoe ver zal het gaan?

Voorbij de stromen

Oh de rivieren hebben niet geslapen

Je naam laat ze los als de nacht komt

Oh, de kusten voeren me nog steeds weg

Bij de volgende blik, aan de rand van de leegte

Maar hoe stel je je het einde van de reis voor?

In het lawaai in het geheim aan de oppervlakte

Oh aan de kust zie ik je

Zonder jou neem ik water aan

Hoe ver zal het gaan?

Voorbij de stromen

Je hebt afscheid van me genomen

wind en water

breng me ergens anders

De oceaan is zo mooi

De oceaan

Is zo mooi

De oceaan

Is zo mooi