Croisades - Requin Chagrin

Avant le sommeil, je me voyais déjà

Au-delà des sirènes qui ne me manquent pas

Qu’allons nous devenir?

Sinon plus rien

Les ombres s'étirent je ferai demain

Mes adieux à la mer

Non sans en avoir l’air

Méditerranée

Après les mirages je trouverai mon camp

Entre deux vies deux âges, à contre courant

Aux grandes lumières

Non je ne t’oublierai pas

On s'évapore autre part

Je me sauve, mais les vagues

Me pardonnent et le sable

S’envole et ne joue pas

Quand je me souviens du vent de ta voix

Dont l'écho me devance ô combien de fois

Qu’on est terre à terre, ici tout me revient

Épaules en arrière je serrais les poings

A la nuit délétère

Non je ne pâlirai pas

On s'évapore autre part

Je me sauve, mais les vagues

Me pardonnent et le sable

S’envole et ne joue pas

Voor het slapen zag ik mezelf al

Voorbij de sirenes die ik niet mis

Wat gaan we worden?

anders niets

De schaduwen rekken uit, ik doe het morgen

Mijn afscheid van de zee

Niet zonder er zo uit te zien

mediterraan

Na de luchtspiegelingen zal ik mijn kamp vinden

Tussen twee levens en twee tijdperken, tegen de stroom in

In de grote lichten

Nee ik zal je niet vergeten

We verdampen ergens anders

Ik ren weg, maar de golven

Vergeef mij en het zand

Vlieg weg en speel niet

Als ik me de wind van je stem herinner

Wiens echo gaat mij hoe vaak vooraf?

Dat we nuchter zijn, hier komt alles terug naar mij

Schouders naar achteren balde ik mijn vuisten

Op de giftige nacht

Nee, ik zal niet bleek worden

We verdampen ergens anders

Ik ren weg, maar de golven

Vergeef mij en het zand

Vlieg weg en speel niet