Clairvoyance - Requin Chagrin

Là j’ai passé ma vie cent fois

Je crois que l'été fera mourir nos larmes

A la fin les amours m’ont quitté sans souci

Nos chemins se sont effacés sous la pluie

Je dois

Tout recommencer

J’ai perdu l’habitude

Et mes souvenirs

Aux contours effacés

Ont souvent la peau dure

Le froid caressait ma peau le soir

Je vois ce que tu as écrit sur le sable

A la fin le vent nous décoiffait sans rougir

Tout va bien je revis les beaux jours et soupire

Je dois

Tout recommencer

J’ai perdu l’habitude

Et mes souvenirs

Aux contours effacés

Ont souvent la peau dure

J’ai perdu l’habitude

Et mes souvenirs

Ont souvent la peau dure

Là je refait ma vie cent fois

Je repars à travers les rosiers en silence

A la fin nos lointains souvenirs me dépassent

Tous les matins je revis nos erreurs nos joies

Daar heb ik mijn leven honderd keer doorgebracht

Ik geloof dat de zomer onze tranen zal doen sterven

Uiteindelijk lieten de liefdes me zorgeloos achter

Onze paden vervaagd in de regen

Ik moet

Om helemaal opnieuw te beginnen

Ik verloor de gewoonte

En mijn herinneringen

Met gewiste contouren

Heb vaak een ruwe huid

De kou streelde mijn huid 's avonds

Ik zie wat je in het zand schreef

Op het einde woedde de wind door ons haar zonder te blozen

Het is goed, ik herbeleef de zonnige dagen en zucht

Ik moet

Om helemaal opnieuw te beginnen

Ik verloor de gewoonte

En mijn herinneringen

Met gewiste contouren

Heb vaak een ruwe huid

Ik verloor de gewoonte

En mijn herinneringen

Heb vaak een ruwe huid

Daar doe ik mijn leven honderd keer opnieuw

Ik vertrek in stilte door de rozenstruiken

Uiteindelijk gaan onze verre herinneringen aan me voorbij

Elke ochtend herbeleef ik onze fouten, onze vreugden