Along the Frame - Replacire

Bring me life’s most glorious days

My eyes will paint the blessing

The moment captured, this wondrous art

I stare only to seek the heart

Into the garden this portrait goes

To breathe in the air forever

I see you sleep within the oils

While I sneak along the frame

You all can live under the soil

While I try to reignite the flame

Bring me life’s most horrid pain

I’ll spread the filth upon the canvas

But if this painting turns into a mirror

I’ll recognize myself

Every time I force my soul

Into the landscapes in front of my eyes

The cloud of indifference

Creates a pale disguise

It no longer matters if I grasp the essence

Of pure love or pure hate

I’ll stare at the picture for so long

My eyes will bleed out

But in the end, I’ll always see the same fuking thing

Nothing

Nothing

Nothing

Breng me de meest glorieuze dagen van het leven

Mijn ogen zullen de zegen schilderen

Het moment vastgelegd, deze wonderbaarlijke kunst

Ik staar alleen om het hart te zoeken

Dit portret gaat de tuin in

Om voor altijd de lucht in te ademen

Ik zie je slapen in de oliën

Terwijl ik langs het frame sluip

Jullie kunnen allemaal onder de grond leven

Terwijl ik probeer de vlam opnieuw aan te wakkeren

Breng me de meest afschuwelijke pijn van het leven

Ik zal het vuil op het canvas verspreiden

Maar als dit schilderij verandert in een spiegel

Ik zal mezelf herkennen

Elke keer dat ik mijn ziel forceer

In de landschappen voor mijn ogen

De wolk van onverschilligheid

Creëert een bleke vermomming

Het maakt niet meer uit of ik de essentie vat

Van pure liefde of pure haat

Ik zal zo lang naar de foto staren

Mijn ogen zullen bloeden

Maar uiteindelijk zal ik altijd hetzelfde verdomde ding zien

Niets

Niets

Niets