Thy Decay - Remembrance

These empty oceans

Retired from an earth

They don’t belong anymore

Trees are dying

Withering their last leaf

Following their fate

Wishing they could belong

To something else than a stifling air

The skies are blackened

By the doom of their stars

Just unveil my eyes

A desperate lack of strength

Nothing but a reflection in a mirror

Within myself I’m dead

Nothing’s left anymore

Deze lege oceanen

Teruggetrokken van een aarde

Ze horen er niet meer bij

Bomen gaan dood

Hun laatste blad verdorren

Hun lot volgen

Ik wou dat ze erbij konden horen

Naar iets anders dan een verstikkende lucht

De lucht is zwartgeblakerd

Door de ondergang van hun sterren

Onthul gewoon mijn ogen

Een wanhopig gebrek aan kracht

Niets dan een weerspiegeling in een spiegel

In mezelf ben ik dood

Er is niets meer over