Scarecrow - Rehab

I am the everything, the all-knowing, the omnipotent one

I watch the fields, I do not feel, I circumnavigate everyone

I am the scarecrow, alone and disconnected

You stare right past me undetected

I am only here when you expect it

Nowhere man, I live invisible and feel a sadness undescribable

I hang emotionless holding a bible, no revival

I died and became apathy, then married vacancy

Then moved my children to the tundra of complacency

I do not exist in your world

I’ve burned the bridges, I have cut the life line

Now all I have left is my mind

Which judges all of you, analyzes all your dumb philosophies

In wonderment of how you all have ruined your ecology

Yet you do not hear for I am to you only but nothingness

And I can’t understand why I’m the only one that feels like this

It’s all piss, I flee, out of all the people that have left me

The one I miss most is me

I am the scarecrow

And I am so alone

And I’ve seen thirty years of down time

The face of a clown, a stick for a spine

From a grandiose small town mind and crows fly all around mine

They shit on my shoulder, I got no voice, no mobility

I get older, heated but colder

No yield in my field, fuck my opinion

I stare at your houses in the distance

Silent persistence, at night your windows glisten

I got nothing to say cause no one would listen anyway

So I remain against the grain, I’ve seen sunny days with rain

Busted knuckles in pain and never complained

Dirt is my domain, my view is plain

But I’m invisible, sounds mystical

Not really, the days are dry, the evening chilly

The only person that understands is little Billy when he’s lonely

Let me feel something, make me worth a damn

Make me new again, make me a fuckin' man

I’ve seen the rise and fall, the come and go

The high and low, and if you knew what I know

Sometimes one does not reap what he sews

The wind blows, the moon glows, the water flows

The rain turns to snow and the ground is froze

And only God knows why that’s the way it goes

I am the scarecrow

And I am so alone

I’m so alone

I am the scarecrow

And I am so alone

I’m so alone, so alone, I am so alone, so alone

Ik ben de alles, de alwetende, de almachtige

Ik kijk naar de velden, ik voel niet, ik omzeil iedereen

Ik ben de vogelverschrikker, alleen en zonder verbinding

Je staart onopgemerkt langs me heen

Ik ben hier alleen als je het verwacht

Nergens man, ik woon onzichtbaar en voel een onbeschrijfelijk verdriet

Ik hang emotieloos vast aan een bijbel, geen opwekking

Ik stierf en werd apathie, en trouwde toen leegstand

Verplaatste mijn kinderen vervolgens naar de toendra van zelfgenoegzaamheid

Ik besta niet in jouw wereld

Ik heb de bruggen verbrand, ik heb de levenslijn doorgesneden

Nu heb ik alleen nog mijn gedachten

Die jullie allemaal beoordeelt, al jullie domme filosofieën analyseert

Ik vraag me af hoe jullie allemaal je ecologie hebben verpest

Toch hoor je niet want ik ben voor jou alleen maar niets

En ik kan niet begrijpen waarom ik de enige ben die zich zo voelt

Het is allemaal pis, ik vlucht, uit alle mensen die me hebben verlaten

Degene die ik het meest mis, ben ik

Ik ben de vogelverschrikker

En ik ben zo alleen

En ik heb dertig jaar downtime gezien

Het gezicht van een clown, een stok voor een ruggengraat

Vanuit een grandioze kleine stadsgeest en kraaien vliegen om de mijne

Ze schijten op mijn schouder, ik heb geen stem, geen mobiliteit

Ik word ouder, warmer maar kouder

Geen opbrengst in mijn vakgebied, fuck my opinion

Ik staar naar je huizen in de verte

Stille volharding, 's nachts glinsteren je ramen

Ik heb niets te zeggen, want niemand zou toch luisteren

Dus ik blijf tegen de stroom in, ik heb zonnige dagen met regen gezien

Knokkels kapot van de pijn en nooit geklaagd

Vuil is mijn domein, mijn mening is duidelijk

Maar ik ben onzichtbaar, klinkt mystiek

Niet echt, de dagen zijn droog, de avond kil

De enige persoon die het begrijpt is de kleine Billy als hij eenzaam is

Laat me iets voelen, maak me de moeite waard

Maak me weer nieuw, maak me een verdomde man

Ik heb de opkomst en ondergang gezien, het komen en gaan

De hoge en lage, en als je wist wat ik weet

Soms oogst je niet wat je naait

De wind waait, de maan gloeit, het water stroomt

De regen verandert in sneeuw en de grond is bevroren

En alleen God weet waarom het zo gaat

Ik ben de vogelverschrikker

En ik ben zo alleen

Ik ben zo alleen

Ik ben de vogelverschrikker

En ik ben zo alleen

Ik ben zo alleen, zo alleen, ik ben zo alleen, zo alleen