Sala de Troféus - Reflect

O que é que fazes quando o céu tocar no chão?

Será que gritas ou estendes a mão?

Eu vou estar cá para ver o dia a morrer

Tudo é tão pouco quando o nada vencer

Vives tão ocupado que nem tens espaço para ser livre

Julgas que a vida é tua, mas não és tu quem decide

O tempo ri-se de ti, és o bobo da parada

Olha para ti insignificante, com esse tanto que vale nada

Adoras ostentá-lo, enche-te o ego e aquece a alma

Enquanto os traços do teu sonho se apagam da tua palma

O teu espírito enfraquece, cede a cada dia que passa

Já nem pões nada em causa, faz as horas, colhe a massa

És um cromo na caderneta desta colecção fatela

Que fica fechada na gaveta até ninguém se lembrar dela

Não és elite, esquece o grau, mostra o que vales de imediato

Não há CV, só o que se vê, esquece a cunha no contrato

Fazes da vida uma corrida em troféus que arrecadas

Mas vais de elevador porque dá trabalho subir as escadas

Fãs do que é fácil têm nojo do meu suor

E tremem a cada linha deste poeta sonhador

O que é que fazes quando o céu tocar no chão?

Será que gritas ou estendes a mão?

Eu vou estar cá para ver o dia a morrer

Tudo é tão pouco quando o nada vencer

Vives para cumprir os objectivos de alguém

Passaste a ser o que produzes, fora disso não és ninguém

Vês tudo a acontecer sem fazer parte do acontecimento

És um papel amarrotado a ser levado pelo vento

Somas desilusões, aspirações que a vida enterra

Saboreias o desgosto que o teu coração encerra

És devedor a vida inteira, é suposto que o sejas

E vai faltar sempre um pouco para o tanto que desejas

Arrumas prémios em prateleiras desta sala fechada

E o que interessa está lá fora à tua espera na estrada

Demoras sempre mais um pouco e perdes tanto pelo meio

O que é feito da criança que sorriu no recreio?

Vejo o sonho desvanecer, querem limitar a acção

E a independência de outrora é somente uma noção

Este é o hino que faltava a esta geração à rasca

O grito mudo de um povo com vontade de dizer basta

O que é que fazes quando o céu tocar no chão?

Será que gritas ou estendes a mão?

Eu vou estar cá para ver o dia a morrer

Tudo é tão pouco quando o nada vencer

Wat doe je als de lucht de grond raakt?

Schreeuw je of steek je je hand uit?

Ik zal hier zijn om de sterfdag te zien

Alles is zo klein als niets wint

Je leeft zo druk dat je niet eens ruimte hebt om vrij te zijn

Je denkt dat het leven van jou is, maar jij bent het niet die beslist

De tijd lacht je uit, jij bent de dwaas van de parade

Kijk je eens onbeduidend zijn, met zoveel dat niets waard is

Je houdt ervan om ermee te pronken, het vult je ego en verwarmt je ziel

Terwijl de sporen van je droom uit je handpalm wissen

Je geest verzwakt, geeft toe met elke dag die voorbijgaat

Je stopt niet eens meer in het goede doel, maakt de uren, verzamelt het deeg

Je bent een chroom in het boekje van deze Fatela-collectie

Dat blijft gesloten in de lade totdat niemand het zich herinnert

Je bent geen elite, vergeet je diploma, laat meteen zien wat je waard bent

Er is geen CV, alleen wat je ziet, vergeet de wig in het contract

Je maakt van je leven een race op de trofeeën die je verzamelt

Maar je neemt de lift omdat het moeilijk is om de trap op te gaan

Fans van it's easy walgen van mijn zweet

En ze trillen bij elke regel van deze dromerige dichter

Wat doe je als de lucht de grond raakt?

Schreeuw je of steek je je hand uit?

Ik zal hier zijn om de sterfdag te zien

Alles is zo klein als niets wint

Je leeft om iemands doelen te bereiken

Je werd wat je produceert, verder ben je niemand

Je ziet alles gebeuren zonder deel uit te maken van het evenement

Je bent een verfrommeld papier dat door de wind wordt meegesleept

Sommen van teleurstellingen, aspiraties die het leven begraaft

Geniet van de walging die je hart bevat

U bent uw hele leven schuldenaar, dat hoort u ook te zijn

En het zal altijd een beetje zijn, zo lang als je wilt

Je bewaart prijzen op de planken van deze afgesloten ruimte

En wat er toe doet, is dat ze onderweg op je wachten

Het duurt altijd wat langer en je verliest zo veel tussendoor

Wat wordt er van het kind dat lachte op de speelplaats?

Ik zie de droom vervagen, ze willen de actie beperken

En onafhankelijkheid van de eens is slechts een idee

Dit is de hymne die deze generatie miste

De stille kreet van een volk dat genoeg wil zeggen is genoeg

Wat doe je als de lucht de grond raakt?

Schreeuw je of steek je je hand uit?

Ik zal hier zijn om de sterfdag te zien

Alles is zo klein als niets wint