Reflexo da Sombra - Reflect

Eu não quero ser a luz

Aos olhos da ilusão

Eu quero ser a sombra

Que te gela o coração

Não queiras fazer de mim aquilo que eu não sou

Passados alguns anos quem falou foi quem mudou

Qualidades e defeitos são personalidade

Prefiro poucos, mas amigos de verdade

Sei com quem posso contar, tu sabes?

Sei que não me vão falhar, tu sabes?

Mas a mágoa que invade a pintura mais bela

É como tinta escorrida numa a capella

Cada vez mais elucidado, tenho mais cuidado

Coração congelado e fechado a cadeado

Quanto baste negativo, vingativo quanto baste

Factor aliciante pelo qual t’apaixonaste

Sou força que falha, verdade que mete medo

Sou mistério eterno em tom de segredo

Em honra do amor eterno acendo outra vela

Reflect não é sapato p’ra nenhuma Cinderela

Ik wil niet het licht zijn

In de ogen van de illusie

Ik wil de schaduw zijn

Dat bevriest je hart

Wil je me niet maken tot wat ik niet ben

Na een paar jaar was degene die sprak degene die veranderde

Kwaliteiten en gebreken zijn persoonlijkheid

Ik heb liever weinig, maar echte vrienden

Ik weet op wie ik kan rekenen, weet je?

Ik weet dat ze me niet in de steek zullen laten, weet je?

Maar het verdriet dat het mooiste schilderij binnendringt

Het is als druipende inkt op een acapella

Meer en meer opgehelderd, ik ben voorzichtiger

Bevroren hart en gesloten met hangslot

Negatief genoeg, wraakzuchtig genoeg

Verleidelijke factor waar je verliefd op werd

Ik ben kracht die faalt, waarheid die beangstigt

Ik ben een eeuwig mysterie op een toon van geheimhouding

Ter ere van de eeuwige liefde steek ik nog een kaars aan

Reflect is geen schoen voor Assepoester