Pelo Meu Prisma - Reflect

Permaneci calado no meu canto a observar

Paciente e confiante que a minha hora ia chegar

Estudei o mundo à minha volta, formulei teorias

Tirei conclusões de visões que nem conhecias

Enclausurei e censurei a minha própria opinião

E tenho medo da intensidade que capta o meu coração

Protegi-me da falsidade atrás de um olhar sombrio

Simpatia foi coberta por este discurso frio

Foram saídas nocturnas trocadas por reflexão

Madrugadas em que divaguei criei opinião

Espectador mais que atento, a perspectiva é invejável

E o escudo que criei à minha volta impenetrável

Sentado e parado vi o mundo a girar

Mas sou eu quem o tem na mão, gira até eu deixar

Eu sou dono do que posso e patrão do que pude

E ainda bem que tenho dois olhos porque um deles não se ilude

Fecho os olhos e tudo desvanece

Despeço-me da dor e ela não desaparece

Fecho os punhos, tento ter a força p’ra lutar

Fecho os olhos e tudo desvanece

Despeço-me da dor, mas ela não desaparece

Decorei as tuas falhas e estudei as qualidades

Resumi situações e comparei reacções

Vi lógica nas emoções em impulsos controlados

Descodifiquei demasiados sorrisos comprados

Viajei na razão à procura de respostas

Para as perguntas que ainda nem eram supostas

.Percebes agora o porquê do afastamento?

Precisei de estar fora para ver melhor por dentro

O silêncio no olhar refugia a segurança

Mas o peso do orgulho desequilibra a balança

E pensarás que é doentia a filosofia descritiva

Mas quem foi o melhor narrador nesta narrativa?

Eu pago o preço de querer ser o que nunca existiu

E fotografo o desespero de quem não lhe resistiu

E continuo a bailar com uma máscara obsoleta

Impune e superior como o que escrevo nesta letra

Sou o pesadelo que ecoa na tua cabeça quando te deitas

A ignorância que respiras e liberdade que não respeitas

Esquece a revolução, cultiva a educação

Memoriza o tom de Abril que libertou uma nação

Eu tiro as conclusões que este povo não quer ver

Vives demasiado ocupado a ser aquilo que não queres ser?

Sou a vontade acumulada, p’ra gritar não há coragem

Permaneço voz calada de um sonho em miragem

Vejo retratos da minha vida neste corredor cinzento

Em molduras que 'tão gastas pelo passar do tempo

Isto é o regresso ao passado à casa onde cresci

Ainda tenho areia no bolso de brincar naquele jardim

Justifico a apatia que sempre me questionaste

Aqui tens a explicação que tanto procuraste

Não sou menos que ninguém, não sou mais que ninguém

Sou a morte depois da vida, espera por mim no além

Ik bleef stil in mijn hoek kijken

Geduldig en vol vertrouwen dat mijn tijd zou komen

Ik bestudeerde de wereld om me heen, formuleerde theorieën

Ik trok conclusies uit standpunten die je niet eens kende

Ik heb mijn eigen mening ingesloten en gecensureerd

En ik ben bang voor de intensiteit die mijn hart verovert

Ik beschermde mezelf tegen leugens achter een donkere blik

Sympathie werd bedekt door deze koude toespraak

Werden nachtuitgangen ingeruild voor reflectie?

Vroege ochtenden waarin ik rondzwierf, creëerde ik een mening

Meer dan oplettende toeschouwer, het perspectief is benijdenswaardig

En het schild dat ik om me heen heb gemaakt is ondoordringbaar

Zittend en stilstaand zag ik de wereld draaien

Maar ik ben degene die het in mijn hand heeft, het draait totdat ik het verlaat

Ik bezit wat ik kan en de baas van wat ik kan

Het is maar goed dat ik twee ogen heb, want een ervan is niet bedrogen

Ik sluit mijn ogen en alles vervaagt

Ik zeg vaarwel tegen de pijn en het verdwijnt niet

Ik sluit mijn vuisten, ik probeer de kracht te hebben om te vechten

Ik sluit mijn ogen en alles vervaagt

Ik zeg vaarwel tegen de pijn, maar het verdwijnt niet

Ik heb je fouten uit het hoofd geleerd en je kwaliteiten bestudeerd

Ik vatte situaties samen en vergeleek reacties

Ik zag logica in emoties in gecontroleerde impulsen

Ik heb te veel gekochte smileys gedecodeerd

Ik reisde met reden op zoek naar antwoorden

Voor de vragen die nog niet eens waren bedoeld

.Begrijpt u nu de reden van het verlof?

Ik moest buiten zijn om de binnenkant beter te kunnen zien

De stilte in de beveiliging van de blikkenschuilplaatsen

Maar het gewicht van trots brengt de balans uit balans

En je zult denken dat beschrijvende filosofie ziek is

Maar wie was de beste verteller in dit verhaal?

Ik betaal de prijs van willen zijn wat nooit was

Ik fotografeer de wanhoop van degenen die het niet konden weerstaan

En ik blijf dansen met een verouderd masker

Ongestraft en superieur als wat ik in deze brief schrijf

Ik ben de nachtmerrie die weergalmt in je hoofd als je gaat liggen

De onwetendheid die je ademt en de vrijheid die je niet respecteert

Vergeet de revolutie, cultiveer onderwijs

Onthoudt de toon van april die een natie bevrijdde

Ik trek de conclusies die deze mensen niet willen zien

Heb je het te druk met zijn wat je niet wilt zijn?

Ik ben de verzamelde wil, om te schreeuwen is er geen moed

Ik blijf de stille stem van een droom in een luchtspiegeling

Ik zie foto's van mijn leven in deze grijze gang

In monturen die na verloop van tijd zo versleten zijn

Dit is een terugkeer naar het verleden naar het huis waar ik ben opgegroeid

Ik heb nog steeds zand in mijn zak van het spelen in die tuin

Ik rechtvaardig de apathie die je me altijd hebt ondervraagd

Hier heb je de uitleg waar je zo naar op zoek was

Ik ben niet minder dan wie dan ook, ik ben niet meer dan wie dan ook

Ik ben de dood na het leven, wacht op mij in het hiernamaals