Infinitamente - Reflect

Olha p’rá mão de um poeta, calejada e marcada

Por toda a falsidade que apanhei por esta estrada

O ódio que sinto passa a desgosto quando não vejo um brilho no rosto

Daqueles que eu queria, viram a rotina fazer da vida apatia

Numa família, só de fachada, cada um por si de cara voltada

Como seguir as regras de um livro que a mim já não me ensina nada

Quantas vezes passei por aquela porta?

Ouvir-te a chorar podes crer que me importa

E odeio a incapacidade de nada poder fazer

Hoje percebo como é que ficavas

Quando pedia um brinquedo e tu não compravas

Por isso desculpa se não percebi

E vê a inspiração que recebi de ti

Nada quero que me pagues, não te sintas mal

Nem quero uma prenda pelo Natal

Só quero que estejas todos os dias

Com o mesmo olhar de quando histórias me lias

Adormecia tão bem e acordava bem melhor

Embalado na certeza de contar com o teu amor

«Olha lá vai o filho do Vereador, aquele do site armado em cantor

Aquele que rima com os pretos da Caixa, oh meu Deus que classe tão baixa»

Quem são vocês p’ra falar de classe, se não têm mais que a quarta?

Numa mentalidade atrasada, sinceramente a mim já farta

Eles não precisam da vossa pena nem sequer de solidariedade

Nem imaginas o que podem fazer se lhes derem uma oportunidade

Uma pessoa não se mede p’lo salário, nem por um voto num poder partidário

Nem pelo carro, nem pelo curso, nem numa casa ou num concurso

Licenciado não sou por opção, inteligência não é memorização

Dispenso ser o engenheiro que cabula, sou o génio que habita na lua

Sou autodidacta, sem ordenado, sem um carro topo de gama comprado

O que dedica o tempo a deixar no tempo o que o tempo lhe ensinou

Para que uns não repitam os meus erros e outros aprendam com o que sou

Será que sentes o que sinto quando vejo o meu pai desiludido?

Pela cobardia de quem não faz numa vida o que ele fez num dia

Por isso p’ra além da sua posição, invejem dois filhos mais educação

Não devo nada a ninguém, construí aquilo que sou

Criei este reflexo que ao infinito me levou

Por isso é que eu já não me preocupo, fiz tudo p’ra ter o lugar que ocupo

Madrugadas a programar, madrugadas a cantar

Sou vítima desta estúpida guerra

Armação / Silves, qual é a tua terra?

Vejo escolhas condenadas, falta de visão, pessoas atrasadas

Poucos deram aquilo que eu dei por Armação só eu o sei

Diz-me quem mais alto levou este local que me abraçou?

Por isso quando ao céu chegar

Já tenho uma história p’a contar

Começa ao lado do Zara a cantar

E termina quando este beat acabar

Kijk naar de hand van een dichter, eeltig en getekend

Voor alle leugens die ik op deze weg heb opgepikt

De haat die ik voel verandert in walging als ik geen gloed op mijn gezicht zie

Van degenen die ik wilde, zagen ze de routine om het leven apathisch te maken

In een gezin, alleen van de gevel, ieder voor zich geconfronteerd

Hoe de regels te volgen van een boek dat me niets meer leert

Hoe vaak ben ik door die deur gelopen?

Als ik je hoor huilen, geloof me, het kan me schelen

Ik haat het onvermogen om niets te kunnen doen

Vandaag begrijp ik hoe je was

Toen ik om speelgoed vroeg en jij kocht het niet

Dus sorry als ik het niet begreep

En zie de inspiratie die ik van je heb gekregen

Ik wil niet dat je me betaalt, voel je niet slecht

Ik wil niet eens een cadeau voor kerst

Ik wil gewoon dat je er elke dag bent

Met dezelfde look als bij Melie-verhalen

Ik sliep zo goed en werd veel beter wakker

Verpakt in de zekerheid dat je op je liefde kunt rekenen

"Kijk, daar gaat de zoon van de wethouder, die van de site gewapend met cantor"

Degene die rijmt op zwarten in de Caixa, oh mijn God, wat een lage klasse»

Wie ben jij om over de klas te praten als je niet meer dan een vierde hebt?

Met een achterlijke mentaliteit ben ik het eerlijk gezegd al zat

Ze hebben je medelijden of zelfs solidariteit niet nodig

Je kunt je niet eens voorstellen wat ze kunnen doen als ze de kans krijgen

Een persoon wordt niet gemeten naar salaris, noch door een stem in een partijmacht

Niet voor de auto, niet voor het parcours, niet in een huis of in een wedstrijd

Gelicentieerd Ik ben niet uit vrije keuze, intelligentie is geen memoriseren

Ik hoef niet de ingenieur te zijn die vals speelt, ik ben het genie dat op de maan leeft

Ik ben autodidact, zonder salaris, zonder aanschaf van een luxe auto

Wie besteedt zijn tijd aan het op tijd vertrekken wat de tijd hem heeft geleerd

Zodat sommigen mijn fouten niet herhalen en anderen leren van wat ik ben

Voel je wat ik voel als ik mijn vader teleurgesteld zie?

Voor de lafheid van degenen die in hun leven niet doen wat ze in een dag deden

Benijd daarom, buiten uw positie, twee kinderen meer onderwijs

Ik ben niemand iets verschuldigd, ik heb gebouwd wat ik ben

Ik heb deze reflectie gemaakt die me naar het oneindige bracht

Daarom maak ik me geen zorgen meer, ik heb er alles aan gedaan om de plek te hebben die ik inneem

Vroege ochtenden om te plannen, vroege ochtenden om te zingen

Ik ben het slachtoffer van deze stomme oorlog

Armação / Silves, wat is jouw land?

Ik zie gedoemde keuzes, gebrek aan visie, achterlijke mensen

Weinigen gaven wat ik gaf voor Armação, alleen ik weet het

Vertel me wie deze plek hoger nam die me omhelsde?

Dus wanneer de lucht arriveert

Ik heb al een verhaal te vertellen

Begint naast Zara om te zingen

E eindigt wanneer deze beat eindigt