Gladstone Pier - Redgum

Peter was a sailor

Swarthy lean and proud

He could take a schooner through a big sea swell

Aloof in the mainland crowd

She loved his quiet laughter

Like a boy he’d shrug and grin

Beach stretched wide at Port Mackay

With dreams upon the wind

He wore her name in a rose tattoo

Long weekends of gins and lime

She lived in Cairns made plans to move

Checkout girl part-time

And rumour said there’s a boom ahead

You can make your future here

By the Gladstone pier

A two roomed five row shelter

Empty hopes, the damp, the flies

Prices hyped her face grew tight

And conversation died

And the foreman at the smelter said you’re much too old

Try the cane fields further north

And the clerk at the market said we don’t buy trouble

There’s a strike down at the port

Then a six-day shift in a filthy pit

The drag lines gouging coal

The black dust gnaws at your lungs and pores

And anger rots your soul

And the queue round the block waits for you to drop

Can you take it for another year

By the Gladstone Pier

Every Sunday he’d walk alone

Casting pebbles at the passing waves

Plunge in brine cleanse his pride

A stronger man remains

The crunch of shale and distant sails

Ached within his bones

Seeing ships upon the tide

Bound for ports unknown

Soon he drank for comfort

She grew bitter in the weeks between

The nights of beer and hollow cheer

When love became routine

They fought, she left him crying

Angry words in a last cafe

In desperation on a lonely night

She took the bus to Cairns next day

And Gladstone couples break that way

Mutual blame and no regrets

And boomtown blues just fade to grey

And all that’s left are debts

He cried:

«I've got to leave this dirty old town

and the rattle of broken men

Break these chains and wash the pain

And put to sea again

Drained all my passion my anger and my fears

And sank them in a flagon

under Gladstone pier»

She saw him through the Greyhound window

As the dawn glowed on the chrome

Standing by the pier under sullen skies

Sea winds calling home

From Surfers up to Townsville

Past the high-rise colonies

Fast food, cheap hotels

And two more boomtown refugees

Peter was een zeeman

Donker mager en trots

Hij zou een schoener kunnen nemen door een grote zee deining

Afstandelijk in de menigte op het vasteland

Ze hield van zijn stille lach

Als een jongen haalde hij zijn schouders op en grijnsde

Het strand strekte zich breed uit bij Port Mackay

Met dromen op de wind

Hij droeg haar naam in een rozentattoo

Lange weekenden van gins en limoen

Ze woonde in Cairns en maakte plannen om te verhuizen

Kassameisje parttime

En het gerucht ging dat er een explosie in het verschiet ligt

Je kunt hier je toekomst maken

Bij de Gladstone-pier

Een schuilplaats met twee kamers en vijf rijen

Lege hoop, het vocht, de vliegen

Door de hype van de prijzen werd haar gezicht strak

En gesprek stierf

En de voorman van de smelterij zei dat je veel te oud bent

Probeer de suikerrietvelden verder naar het noorden

En de klerk op de markt zei dat we geen problemen kopen

Er is een staking in de haven

Dan een zesdaagse dienst in een smerige kuil

De sleeplijnen die steenkool gutsen

Het zwarte stof knaagt aan je longen en poriën

En woede rot je ziel

En de rij rond het blok wacht tot je neervalt

Kun je het nog een jaar volhouden

Bij de Gladstone Pier

Elke zondag liep hij alleen

Kiezels gooien naar de passerende golven

Duik in pekel om zijn trots te reinigen

Er blijft een sterkere man over

Het knerpen van schalie en verre zeilen

Pijn in zijn botten

Schepen op het getij zien

Gebonden voor havens onbekend

Al snel dronk hij voor troost

Ze werd verbitterd in de weken ertussen

De nachten van bier en hol gejuich

Toen liefde routine werd

Ze vochten, ze liet hem huilend achter

Boze woorden in een laatste café

In wanhoop op een eenzame nacht

De volgende dag nam ze de bus naar Cairns

En Gladstone-koppels breken op die manier

Wederzijdse schuld en geen spijt

En boomtown-blues vervagen gewoon tot grijs

En het enige dat overblijft zijn schulden

Hij huilde:

'Ik moet deze vieze oude stad verlaten

en het geratel van gebroken mannen

Breek deze kettingen en was de pijn

En weer in zee zetten

Ik heb al mijn passie, mijn woede en mijn angsten leeggemaakt

En bracht ze tot zinken in een fles

onder de Gladstone-pier»

Ze zag hem door het raam van de Greyhound

Terwijl de dageraad gloeide op het chroom

Staande bij de pier onder een sombere lucht

Zeewind roept naar huis

Van Surfers tot Townsville

Langs de hoge kolonies

Fastfood, goedkope hotels

En nog twee Boomtown-vluchtelingen