Departure - Redemptor

Years, like lovers’ve got to go

Passing to give us, another ascendance

Through the next rove

Thorns, spectating our way

Gorgeous abundance, or a poverty and rage

…The end will equate us

How far we are, lost among the tales

Bookstores full of carnal bilge…

Now I recollect, fragments I’ve lost

I know they will torment me

I know they won’t toughen me…

Pitiful on the knees, wretched while we please,

Willing the fables, to become our appearance

Is it what you have, what you crave, what you claim?

You tend to disobey, what is safe, to feel sane

But all gets to the point, when after a loss

Nothing remains the same, nothing avails the sane

Years, under a pile of days, minutes go astray

Wandering is what we do

When we farewell another hope, give another final salute…

One has to live, one has to fall

World goes on…

Jaren, alsof geliefden te gaan hebben

Passing om ons nog een overwicht te geven

Door de volgende rove

Doornen, die onze kant op kijken

Schitterende overvloed, of armoede en woede

…Het einde zal ons gelijkstellen

Hoe ver we zijn, verdwaald tussen de verhalen

Boekwinkels vol vleselijke bilge...

Nu herinner ik het me, fragmenten die ik ben kwijtgeraakt

Ik weet dat ze me zullen kwellen

Ik weet dat ze me niet harder zullen maken...

Zielig op de knieën, ellendig zolang we willen,

Willen de fabels, om ons uiterlijk te worden

Is het wat je hebt, waar je naar verlangt, wat je beweert?

Je hebt de neiging om ongehoorzaam te zijn, wat veilig is, om je gezond te voelen

Maar alles komt ter zake, wanneer na een verlies

Niets blijft hetzelfde, niets baat het gezonde verstand

Jaren, onder een stapel dagen, minuten verdwalen

Dwalen is wat we doen

Als we een andere hoop vaarwel zeggen, breng dan nog een laatste groet...

Men moet leven, men moet vallen

De wereld gaat door…