Восток - Red Lamp

Мой восток — это костолом

Он утащит меня на дно

Ведь мой восток — это костолом

Он утащит меня на дно

Он мой восток, он костолом

Он утащит меня на дно

Это мой восток, это костолом

Он сломает и за одно

Мой восток, мой восток

Мой восток

Ты манишь за горизонт

Почему столько часов

Не прекращая, слышу зов?

Я чувствую каждый стон

Ты распутал меня в лассо

Твой каждый возглас как свинцом

Беспощадный выстрел в лицо

Отчего же, мой восток

Ты манишь за горизонт?

Почему столько часов

Не прекращая, слышу зов?

Я чувствую каждый стон

Ты распутал меня в лассо

Твой каждый возглас как свинцом

Беспощадный выстрел в лицо

Ты скажи мне, мой восток

Он сломает и за одно

И он сломает и за одно

И он сломает и за одно

И он сломает и за одно

Я бы тоже не знал, кто этот седой февраль

Если бы жаркий восток обеспечил мне приют

Там, испепеляя, заставляет увядать

Бескомпромиссные бородатые юты

Энергия войны, энергия песка

Что погребет собой любой ряженый пьедестал

Ты хочешь этой воды, я бы пить ее не стал,

Но ты хочешь этой воды, хоть и знаешь, она мираж

Здесь нет бандан, здесь арфатки, балаклавы

Каждый второй — бородатый

У таких всё всегда по накатанной,

Но я никогда не стану здесь полноправным

Зыбучие пески накроют золотым хиджабом

Я буду им покорен, ничто им не помешает

После сары бедуин облачает меня в пижаму

И аккуратненько набок хоронит спиной на запад

Мой восток

Ты манишь за горизонт

Почему столько часов

Не прекращая, слышу зов?

Я чувствую каждый стон

Ты распутал меня в лассо

Твой каждый возглас как свинцом

Беспощадный выстрел в лицо

Отчего же, мой восток

Ты манишь за горизонт?

Почему столько часов

Не прекращая, слышу зов?

Я чувствую каждый стон

Ты распутал меня в лассо

Твой каждый возглас как свинцом

Беспощадный выстрел в лицо

Ты скажи мне, мой восток

Трещотка кобры

Время среди чужих течет, как отдых

И вроде идут четно годы,

Но я точно проклят и вернусь в работу

Что?

Мягко положит на лопатки

Солнце от себя же уже стало конопатым, и

Как тут не ходить по головам-то?

Если бежит покато, то ходит под коловратом

Под громкие овации

Мое тело проглотит песочные декорации

Мысли тяжелым буром

Вскрывают изрядно

Думал, что можно переждать жизнь под панцирем

Едва ли волен выбирать, но

Не отпускает этот болегенератор

И как бы не были слова витиеваты

Он продолжает на ухо шептать

Мой восток

Мой восток

Мой восток

Мой восток

Mijn oosten is een bottenbreker

Hij zal me naar de bodem slepen

Mijn oosten is tenslotte een bottenbreker

Hij zal me naar de bodem slepen

Hij is mijn oosten, hij is een bottenbreker

Hij zal me naar de bodem slepen

Dit is mijn oosten, dit is een bottenbreker

Hij zal breken en voor één

mijn oosten, mijn oosten

mijn oosten

Je wenkt naar de horizon

Waarom zoveel uren?

Zonder te stoppen, hoor ik de oproep?

Ik voel elke kreun

Je hebt me ontward in een lasso

Elke uitroep van jou is als lood

Genadeloos schot in het gezicht

Waarom, mijn oosten?

Wen je naar de horizon?

Waarom zoveel uren?

Zonder te stoppen, hoor ik de oproep?

Ik voel elke kreun

Je hebt me ontward in een lasso

Elke uitroep van jou is als lood

Genadeloos schot in het gezicht

Je vertelt me ​​mijn oosten

Hij zal breken en voor één

En hij zal breken en voor één

En hij zal breken en voor één

En hij zal breken en voor één

Ik zou ook niet weten wie deze grijsharige februari is

Als het hete oosten me onderdak zou bieden

Daar, door te verbranden, vervaag je

Compromisloze bebaarde utes

Energie van oorlog, energie van zand

Wat zal een mummers voetstuk begraven?

Als je dit water wilt, zou ik het niet drinken,

Maar je wilt dit water, ook al weet je dat het een luchtspiegeling is

Er zijn hier geen bandana's, hier zijn arfats, bivakmutsen

Elke seconde is een baard

Voor zulke mensen is alles altijd op gekartelde,

Maar ik zal hier nooit vol zijn

Drijfzand wordt bedekt met een gouden hijab

Ik zal aan hen onderdanig zijn, niets zal hen tegenhouden

Na Sarah zet de bedoeïen me in pyjama

En netjes aan één kant begraven met zijn rug naar het westen

mijn oosten

Je wenkt naar de horizon

Waarom zoveel uren?

Zonder te stoppen, hoor ik de oproep?

Ik voel elke kreun

Je hebt me ontward in een lasso

Elke uitroep van jou is als lood

Genadeloos schot in het gezicht

Waarom, mijn oosten?

Wen je naar de horizon?

Waarom zoveel uren?

Zonder te stoppen, hoor ik de oproep?

Ik voel elke kreun

Je hebt me ontward in een lasso

Elke uitroep van jou is als lood

Genadeloos schot in het gezicht

Je vertelt me ​​mijn oosten

Ratel cobra

Tijd tussen vreemden stroomt als rust

En de jaren lijken voorbij te gaan

Maar ik ben zeker vervloekt en zal weer aan het werk gaan

Wat?

Trek voorzichtig de schouderbladen aan

De zon heeft al sproeten van zichzelf, en

Hoe kun je hier niet op je hoofd lopen?

Als hij glooiend loopt, loopt hij onder de Kolovrat . door

Onder luid applaus

Mijn lichaam zal het zandlandschap opslokken

Gedachten in een zware oefening

Eerlijk openen

Ik dacht dat je het leven onder de schelp kon afwachten

Nauwelijks vrij te kiezen, maar

Laat deze pijngenerator niet los

En hoe de woorden ook sierlijk zijn

Hij blijft in je oor fluisteren

mijn oosten

mijn oosten

mijn oosten

mijn oosten