Cantico - Red Canzian

Torna l’era dei draghi volanti

Pioggia acida che viene giù

Già scomparsi profeti e santi

Io ti amavo e mi amavi anche tu

Come naufraghi senza confine

In un mare di false realtà

Mentre un canto di sirene

Ci promette la felicità

Sono qui testimone del tempo

Nella guerra a chi sale più su

Non ci sono più parole

Io sognavo e sognavi anche tu

Uomo, non c'è perdono

Per questa eterna notte

Di paura e lacrime

Fermati

Uomo, nella tua mano

C'è la risposta

A tutta la tua solitudine

Credimi

Non ti chiedo dove vai

Cosa lasci dietro te

Abbracciami semplicemente

E ascoltami

Il tuo sangue è come il mio

E chiunque sia il tuo Dio

Inventerò con te

Il mondo che non c'è

Nascerà

Ancora un albero

Un’idea

Una poesia

Nascerà

Un volo e un brivido

Per noi

Una preghiera

Risorgi ancora umanità

Da questa lunga oscurità

Che uccide l’anima

Un vento nuovo di umiltà

Di appartenenza, di lealtà

Ci salverà

E la natura non sia più

Violata dai suoi figli, mai

Non è possibile

Se un po' di cuore ancora c'è

Fiorisca la semplicità

Di vivere

È bellissimo

Pensare che ci sia

Un’isola

In fondo agli occhi tuoi

Dove il mondo risplenda

Di quella vita che tu sei

Het tijdperk van vliegende draken keert terug

Zure regen komt naar beneden

Reeds verdwenen profeten en heiligen

Ik hield van je en jij hield ook van mij

Als schipbreukelingen zonder grenzen

In een zee van valse realiteiten

Terwijl een lied van sirenes

Het belooft ons geluk

Ik ben hier een getuige van de tijd

In de oorlog over wie hoger klimt

Er zijn geen woorden meer

Ik droomde en jij droomde ook

Man, er is geen vergeving

Voor deze eeuwige nacht

Van angst en tranen

Hou op

Man, in je hand

Daar is het antwoord

Op al je eenzaamheid

Geloof me

Ik vraag je niet waar je heen gaat

Wat laat je achter je

Knuffel me gewoon

En luister naar me

Jouw bloed is als het mijne

En wie je God ook is

Ik zal met je uitvinden

De wereld die niet bestaat

Het zal geboren worden

Nog een boom

Een idee

Een gedicht

Het zal geboren worden

Een vlucht en een sensatie

Voor ons

Een gebed

Breng de mensheid weer tot leven

Van deze lange duisternis

Dat doodt de ziel

Een frisse wind van nederigheid

Van ergens bij horen, van loyaliteit

Het zal ons redden

En de natuur is niet meer

Nooit misbruikt door haar kinderen

Het is niet mogelijk

Als er een klein hartje is

Moge eenvoud bloeien

Leven

Het is mooi

Om te denken dat er is

Een eiland

Op de bodem van je ogen

Waar de wereld schittert

Van dat leven dat je bent