Smokescreen - Reality Addiction

Where am I now

What am I doing here

I’ve still not found

A familiar face- in the mirror

But I guess it doesn’t get much clearer then

The reflections that we see

Hiding away this part of me

I’ve tried so hard to learn

So I carry around pictures

To remind me who I am

It’s just so hard to find

From where shines this sun

When these clouds are in front

Still I see this light

Chorus:

When all you’ve ever known

Has kept you from seeing truth

Keep your eyes closed

Cause they’re blinding you

Look at me I’m flying

You and I both know I’ll always end up crying

All I did was open my eyes

And I was blinded

Walking through a wilderness

Searching for the one place truth lies

Chorus

Bridge:

So many have stumbled down this road

So lost and so confused

But just like a wind that comes and goes we’re all just passing through

I pray that one day who we are won’t be dimmed by the skin of our faces yeah

The jumps we take don’t get us very far

In the end we just all crash

I think now what I believe

Is the choices we make is who we are in the making

To figure out what all this is for

I know the world must be more

Then a theatre full of people

Staring at a smokescreen

Chorus

Waar ben ik nu

Wat doe ik hier

heb ik nog steeds niet gevonden

Een vertrouwd gezicht - in de spiegel

Maar ik denk dat het dan niet veel duidelijker wordt

De reflecties die we zien

Dit deel van mij verbergen

Ik heb zo hard geprobeerd om te leren

Dus ik draag foto's bij me

Om me eraan te herinneren wie ik ben

Het is gewoon zo moeilijk te vinden

Van waar schijnt deze zon

Wanneer deze wolken vooraan staan

Toch zie ik dit licht

Refrein:

Wanneer alles wat je ooit hebt gekend

Heeft je ervan weerhouden de waarheid te zien

Houd je ogen gesloten

Omdat ze je verblinden

Kijk naar mij, ik vlieg

Jij en ik weten allebei dat ik altijd zal huilen

Het enige wat ik deed was mijn ogen openen

En ik was verblind

Wandelen door een wildernis

Op zoek naar de enige plek waar de waarheid ligt

Refrein

Brug:

Zo velen zijn op deze weg gestruikeld

Zo verloren en zo verward

Maar net als een wind die komt en gaat, gaan we er allemaal gewoon doorheen

Ik bid dat op een dag wie we zijn niet zal worden verduisterd door de huid van onze gezichten yeah

De sprongen die we maken, brengen ons niet ver

Uiteindelijk crashen we allemaal

Ik denk nu wat ik geloof

Zijn de keuzes die we maken, wie we zijn in de maak?

Om erachter te komen waar dit allemaal voor is:

Ik weet dat de wereld meer moet zijn

Dan een theater vol mensen

Staren naar een rookgordijn

Refrein