Lesson Learned - Ray LaMontagne

Well the truth it fell so heavy

Like a hammer through the room

That I could choose another over her

You always said I was an actor, baby

Guess in truth you thought me just amateur

That you never saw the signs

That you never lost your grip

Oh, come on now

That’s such a childish claim

Now I wear the brand of traitor

Don’t it seem a bit absurd

When it’s clear I was so obviously framed

When it’s clear I was so obviously framed

Now you act so surprised

To hear what you already know

And all you really had to do was ask

I’d have told you straight away

All those lies were truth

And all that was false was fact

Now you hold me close and hard

But I was like a statue at most

Refusing to acknowledge you’d been hurt

Now you’re clawing at my throat

And you’re crying all is lost

But your tears they felt so hot upon my shirt

But your tears they felt so hot upon my shirt

Well the truth it fell so heavy

Like a hammer through the room

That I could choose another over her

You always said I was an actor, baby

Guess in truth you thought me just amateur

Was it you who told me once

Now looking back it seems so real

That all our mistakes are merely grist for the mill

So why is it now after I had my fill

That you steal from me the sorrow that I’ve earned

Shall we call this a lesson learned?

Shall we call this a lesson learned?

Nou, de waarheid, het viel zo zwaar

Als een hamer door de kamer

Dat ik een ander boven haar kon kiezen

Je zei altijd dat ik een acteur was, schat

Ik denk dat je in waarheid dacht dat ik gewoon amateuristisch was

Dat je de tekens nooit hebt gezien

Dat je nooit je grip verloor

Oh, kom op nu

Dat is zo'n kinderachtige bewering

Nu draag ik het merk van verrader

Lijkt het niet een beetje absurd

Als het duidelijk is dat ik zo duidelijk erin geluisd was

Als het duidelijk is dat ik zo duidelijk erin geluisd was

Nu doe je zo verrast

Om te horen wat je al weet

En het enige wat je echt hoefde te doen, was vragen

Ik had het je meteen verteld

Al die leugens waren waarheid

En alles wat niet waar was, was een feit

Nu houd je me stevig vast

Maar ik was hoogstens een standbeeld

Weigeren te erkennen dat je gekwetst bent

Nu klauw je naar mijn keel

En je huilt, alles is verloren

Maar je tranen voelden zo heet aan op mijn shirt

Maar je tranen voelden zo heet aan op mijn shirt

Nou, de waarheid, het viel zo zwaar

Als een hamer door de kamer

Dat ik een ander boven haar kon kiezen

Je zei altijd dat ik een acteur was, schat

Ik denk dat je in waarheid dacht dat ik gewoon amateuristisch was

Was jij het die het me een keer vertelde?

Nu terugkijkend lijkt het zo echt

Dat al onze fouten slechts koren op de molen zijn

Dus waarom is het nu nadat ik mijn buik vol had?

Dat je van mij het verdriet steelt dat ik heb verdiend

Zullen we dit een geleerde les noemen?

Zullen we dit een geleerde les noemen?