The King Forgotten - Ravage

«Beneath these castle ruinsI sit alone upon my throne.

The time of glory is past, and I am nothing now.

Before me lies the future, but just how much is in my hands…

I can’t tell.

I’ve only to grasp the stones… to take their power…

to live… Forever!!!»

I am free, I can travel to the ends of time

But I’ve lost my soul, lost my spirit, and my mind

I’m a god, no I’m a devil… I’m in purgatory

This is what I wanted… this is what I feared

I am the king forgotten

I am the ruler and captor of myself

I am the king forgotten

Left with all the power, I’m left in this hell

Snowy daze, the ruinspiling deeper every day

I wish to leave, but how I pray to stay

No way to end it, the stones the wizards gave me are my curse.

Forevermore…

But how long could that be?

I am the king forgotten

I am the ruler and captive of myself

I am the king forgotten

I left with all the power, I’m left in this hell

Spread through the cold, cold, void of heaven

Traverse the endless planes of hell

To reach the at last the bounds of never

Forgotten memories… known so well… Forever!

«Onder deze kasteelruïne zit ik alleen op mijn troon.

De tijd van glorie is voorbij en ik ben nu niets.

Voor mij ligt de toekomst, maar hoeveel ligt in mijn handen...

Ik weet het niet.

Ik hoef alleen de stenen te grijpen... om hun kracht te grijpen...

om te leven... Voor altijd!!!»

Ik ben vrij, ik kan naar het einde der tijden reizen

Maar ik heb mijn ziel verloren, mijn geest en mijn geest verloren

Ik ben een god, nee ik ben een duivel ... ik ben in het vagevuur

Dit is wat ik wilde... dit is waar ik bang voor was

Ik ben de koning vergeten

Ik ben de heerser en bewaker van mezelf

Ik ben de koning vergeten

Links met alle kracht, ik ben achtergelaten in deze hel

Besneeuwde roes, de ruïnes die elke dag dieper worden

Ik wil vertrekken, maar hoe bid ik om te blijven?

Er is geen manier om er een einde aan te maken, de stenen die de tovenaars me gaven, zijn mijn vloek.

Vooraltijdmeer…

Maar hoe lang zou dat kunnen zijn?

Ik ben de koning vergeten

Ik ben de heerser en gevangene van mezelf

Ik ben de koning vergeten

Ik vertrok met alle kracht, ik ben achtergelaten in deze hel

Verspreid door de kou, koude, leegte van de hemel

Doorkruis de eindeloze vlakken van de hel

Om eindelijk de grenzen van nooit te bereiken

Vergeten herinneringen... zo goed bekend... Voor altijd!