Eulogy - Random Rab

Let me follow you into the rising sea

Let me fall until my body goes to sleep

Though I’ve always wanted more

I can never quite ignore

That I seem to have it better in my dream

When I hear them making music of remorse

And the certainty of truth it changes course

When I’m walking through the door

I can never quite ignore

That I seem to have it better in this dream

Where the silence and the wreckage become one

And the eulogy to logic is undone

Though I’ve always wanted more

I can never quite ignore

That I seem to have it better in my dream

Laat me je volgen in de stijgende zee

Laat me vallen tot mijn lichaam gaat slapen

Hoewel ik altijd meer heb gewild

Ik kan nooit helemaal negeren

Dat ik het beter lijk te hebben in mijn droom

Als ik ze muziek hoor maken van wroeging

En de zekerheid van de waarheid verandert van koers

Als ik door de deur loop

Ik kan nooit helemaal negeren

Dat ik het beter lijk te hebben in deze droom

Waar de stilte en het wrak één worden

En de lofrede op de logica is ongedaan gemaakt

Hoewel ik altijd meer heb gewild

Ik kan nooit helemaal negeren

Dat ik het beter lijk te hebben in mijn droom