Resting - Rah-C

I was waking up from dreams that went and messed my day up

And I was envious of those who act like life’s a lay up

Got so sick of my reflection, threw away my mirror

'Cause I don’t know if I can spend my life in here or

Should I take a long vacation like my momma told me to?

Do I lose a couple faces when I’m troubled over who?

Gonna listen to my issues while this liquor I consume

Is bringing memories of everything I thought I loved and knew

Like a Friday night of drinking, acting shallow

Long before my former self was more informed

But sought the wealth without a battle

Now my shadow dead and hang from the gallows

Pray if I had those days again, I would take my friends and say «Follow the arrows

To their happiness,» but I can’t hit rewind

Feel like jumping out this plane

Although I’m scared

I swear I’ll make it to the ground

Need to let the air refill my lungs

And learn that sometimes

You gotta let go

From what, I don’t know

I gotta let go

From what, I don’t know

Wide awake at a time when I should be resting

According to what is normal, I never will learn my lesson

There’s portals I used to seek that would help me with retrospection

The more that I dove in deep only furthered my disconnection

With the world, my lip is curled, my fist is cocked

The glass is shattered, bruised and battered, split the lock

My thoughts are scattered out of the box for all to see

It’s often me who falters he who fears will surely fail

Speak mature in truth and lift the veil

I know I’ll prevail, that ship setting sail

Bring me to edge, falling off the ledge

Feel like jumping out this plane

Although I’m scared

I swear I’ll make it to the ground

Need to let the air refill my lungs

And learn that sometimes

You gotta let go

From what, I don’t know

I gotta let go

From what, I don’t know

Ik werd wakker uit dromen die mijn dag verpesten

En ik was jaloers op degenen die doen alsof het leven een leugen is

Ik werd zo ziek van mijn reflectie, gooide mijn spiegel weg

Omdat ik niet weet of ik mijn leven hier kan doorbrengen of?

Moet ik een lange vakantie nemen zoals mijn moeder me zei?

Verlies ik een paar gezichten als ik me zorgen maak over wie?

Ik ga naar mijn problemen luisteren terwijl ik deze drank consumeer

Brengt herinneringen mee aan alles waarvan ik dacht dat ik ervan hield en wist?

Zoals een vrijdagavond drinken, oppervlakkig doen

Lang voordat mijn voormalige ik beter geïnformeerd was

Maar zocht de rijkdom zonder strijd

Nu is mijn schaduw dood en hang ik aan de galg

Bid dat als ik die dagen weer had, ik mijn vrienden zou nemen en zeggen: "Volg de pijlen

Tot hun geluk,» maar ik kan niet op terugspoelen drukken

Zin om uit dit vliegtuig te springen

Hoewel ik bang ben

Ik zweer dat ik de grond zal halen

Ik moet de lucht mijn longen laten vullen

En leer dat soms

Je moet loslaten

Waarvan, ik weet het niet

Ik moet loslaten

Waarvan, ik weet het niet

Klaarwakker op een moment dat ik zou moeten rusten

Volgens wat normaal is, zal ik mijn les nooit leren

Er zijn portals die ik zocht die me zouden helpen met terugkijken

Hoe meer ik er diep in dook, hoe meer mijn verbinding verbroken werd

Met de wereld, mijn lip is gekruld, mijn vuist is gespannen

Het glas is verbrijzeld, gekneusd en gehavend, splijt het slot!

Mijn gedachten zijn verspreid uit de doos zodat iedereen het kan zien

Ik ben het vaak die wankelt, hij die vreest dat het zeker zal mislukken

Spreek volwassen in de waarheid en licht de sluier op

Ik weet dat ik zal zegevieren, dat schip vaart

Breng me naar de rand, val van de richel

Zin om uit dit vliegtuig te springen

Hoewel ik bang ben

Ik zweer dat ik de grond zal halen

Ik moet de lucht mijn longen laten vullen

En leer dat soms

Je moet loslaten

Waarvan, ik weet het niet

Ik moet loslaten

Waarvan, ik weet het niet