Meer - RAGNAROEK

Mit dem gesicht nach unten treib ich im fluss

Hinab zum ufer des leids

Ich atme das wasser es füllt meine lunge

Ich wünsche mir mein ende so sehr

Die wesen des wassers die strömung die trauer

Alles reißt so kraftvoll an mir

Doch ich kann nicht versinken ich kann nicht vergehen

Mein frieden der liegt nun im meer

Denn das meer das meer das meer ist so endlos

Es nimmt meinen schmerz es ist so groß

Es lässt mich versinken in trauer ertrinken

Mein herz es quält mich nicht mehr

Mit offenen armen lieg ich auf der welle

Sie trägt mich liebkosend hinfort

Ich spür wie mein herz schlägt immer noch laut

War so erfüllt und nun ist es leer

Ich sehe all die bilder

Gefühle voll hoffnung sind nur noch ein alpvoller traum

Ich bete den wunsch noch spür brennend liebe

Und ende als träne im meer

Denn das meer das meer das meer ist so endlos

Es nimmt meinen schmerz es ist so groß

Es lässt mich versinken in trauer ertrinken

Mein herz es quält mich nicht mehr

Denn das meer das meer das meer ist so endlos

Es nimmt meinen schmerz es ist so groß

Es lässt mich versinken in trauer ertrinken

Mein herz es quält mich nicht mehr

Und ich ende als träne im meer

Met mijn gezicht naar beneden drijf ik in de rivier

Naar de kust van verdriet

Ik adem het water dat mijn longen vult

Ik wil mijn einde zo graag

De wezens van het water de stroom de rouw

Alles trekt zo krachtig aan me

Maar ik kan niet zinken, ik kan niet vervagen

Mijn vrede ligt nu in de zee

Omdat de zee, de zee, de zee zo eindeloos is

Het neemt mijn pijn, het is zo groot

Het doet me zinken verdrinken in verdriet

Mijn hart kwelt me ​​niet meer

Met open armen lig ik op de golf

Ze draagt ​​me liefkozend weg

Ik voel mijn hart nog steeds luid kloppen

Was zo vervuld en nu is het leeg

Ik zie alle foto's

Gevoelens vol hoop zijn slechts een nachtmerrie vol dromen

Ik bid dat de wens nog steeds brandende liefde voelt

En eindigen als een traan in de zee

Omdat de zee, de zee, de zee zo eindeloos is

Het neemt mijn pijn, het is zo groot

Het doet me zinken verdrinken in verdriet

Mijn hart kwelt me ​​niet meer

Omdat de zee, de zee, de zee zo eindeloos is

Het neemt mijn pijn, het is zo groot

Het doet me zinken verdrinken in verdriet

Mijn hart kwelt me ​​niet meer

En ik eindig als een traan in de zee