The Crawling Chaos - Rage

It was the year of madness and insanity.

There was no other cure for my disease.

The overdose — I took it 'cause I had to flee,

it was nearly a journey that had no return,

the fever burned, I was gone -delirium.

There I was striding to heaven and they were calling me from beyond and I heard

Don’t look back!

But I did and my eyes, they can’t forget that sight

'cause all water and land was dead.

Destroyed, denied, all tears undried,

the crawling chaos comes.

The twilight died, eternal night,

the crawling chaos comes.

A giant maelstrom, absorbing what we’d left back,

the deserts of cadaverous, mortal loam

and jungles of decay and decadence, where once

had been the homelands of my people,

temples of my ancestors, they were gone, dead and gone

Then the cracks in the ground, they were breaking up and all water was streaming in,

manifesting the sight of the dead Berlin and London and Paris were graves

Het was het jaar van waanzin en waanzin.

Er was geen andere remedie voor mijn ziekte.

De overdosis — ik nam het omdat ik moest vluchten,

het was bijna een reis die geen terugkeer had,

de koorts brandde, ik was weg - delirium.

Daar schreed ik naar de hemel en ze riepen me van buitenaf en ik hoorde

Kijk niet achterom!

Maar dat deed ik en mijn ogen, ze kunnen dat zicht niet vergeten

want al het water en land was dood.

Vernietigd, ontkend, alle tranen ongedroogd,

de kruipende chaos komt.

De schemering stierf, eeuwige nacht,

de kruipende chaos komt.

Een gigantische maalstroom, absorberend wat we hadden achtergelaten,

de woestijnen van kadaverachtige, sterfelijke leem

en oerwouden van verval en decadentie, waar ooit

waren de thuislanden van mijn volk,

tempels van mijn voorouders, ze waren weg, dood en weg

Toen kwamen de scheuren in de grond, ze braken open en al het water stroomde naar binnen,

het manifesteren van de aanblik van de doden Berlijn en Londen en Parijs waren graven