Lost in the Ice - Rage

An antarctic land, deadly unknown

Where we explored a mountain range

And on the highest ridge we found remains of buildings

Like no man’s eye had ever seen

A city forgotten on top of the world

And entry we found in a stonewall

And walked a stairway built aeons ago

To streets and houses covered under ice and snow

Walls that had mosaics with pictures and reliefs

Faces that no eyes’d ever seen, l like half flesh and half of steel

They had headphones stuck to their skulls

No muscles, just wires, a technical pulse

The creatures look weird, scary and strange

The art on the walls, it told us their tale

They came from a planet lightyears away from here

To bring knowledge, truth and culture to this undeveloped place

The fathers out of space

Before life crept out of water mother earth was occupied

But the climate changed the borders, now they are lost in the ice

Now they are lost in the ice, lost in the ice

They build up life from desert and stones

Our planet grew up helped by elder ones

Then the ice came and they had to move away

To the middle earth and then the stories on the pictures ended

When they had left the land

Before life crept out of water mother earth was occupied

But the climate changed the borders, now they are lost in the ice

Now they are lost in the ice, lost in the ice

All their buildings, streets and stonewalls sleep in this forgotten place

But what happened to the creatures when they were lost in the ice

Now they are lost in the ice, lost in the ice

What a strange and awful vision for us all

It made us shiver to the bone

What if now some of these creatures still survived

In the caves under the Pole?

Before life crept out of water…

And then we walked beneath the city, hours and hours

When suddenly we heard a strange and distant sound

All I remember is my flight from this dark place

A flight from the alien creature’s face, my ancestor from space

Lost in the ice

Whoever was these old remains, his blood is flowing in my veins

Is flowing in my veins

Een Antarctisch land, dodelijk onbekend

Waar we een gebergte hebben verkend

En op de hoogste bergkam vonden we overblijfselen van gebouwen

Zoals niemands oog ooit had gezien

Een vergeten stad op de top van de wereld

En toegang die we vonden in een stenen muur

En liep een trap die eeuwen geleden is gebouwd

Naar straten en huizen bedekt met ijs en sneeuw

Muren met mozaïeken met afbeeldingen en reliëfs

Gezichten die geen ogen ooit hebben gezien, ik hou van half vlees en half staal

Ze hadden een koptelefoon op hun schedel geplakt

Geen spieren, alleen draden, een technische puls

De wezens zien er raar, eng en vreemd uit

De kunst aan de muren, het vertelde ons hun verhaal

Ze kwamen van een planeet lichtjaren hier vandaan

Om kennis, waarheid en cultuur naar deze onontwikkelde plek te brengen

De vaders hebben geen ruimte meer

Voordat het leven uit het water kroop, was moeder aarde bezet

Maar het klimaat veranderde de grenzen, nu zijn ze verloren in het ijs

Nu zijn ze verloren in het ijs, verloren in het ijs

Ze bouwen leven op uit woestijn en stenen

Onze planeet groeide op met hulp van ouderen

Toen kwam het ijs en moesten ze weg

Naar de middenaarde en toen eindigden de verhalen op de foto's

Toen ze het land hadden verlaten

Voordat het leven uit het water kroop, was moeder aarde bezet

Maar het klimaat veranderde de grenzen, nu zijn ze verloren in het ijs

Nu zijn ze verloren in het ijs, verloren in het ijs

Al hun gebouwen, straten en stenen muren slapen op deze vergeten plek

Maar wat gebeurde er met de wezens toen ze verdwaald waren in het ijs?

Nu zijn ze verloren in het ijs, verloren in het ijs

Wat een vreemde en vreselijke visie voor ons allemaal

Het deed ons huiveren tot op het bot

Wat als sommige van deze wezens het nu nog steeds hebben overleefd?

In de grotten onder de paal?

Voordat het leven uit het water kroop...

En toen liepen we onder de stad, uren en uren

Toen we plotseling een vreemd en ver geluid hoorden

Het enige wat ik me herinner is mijn vlucht vanaf deze donkere plek

Een vlucht van het gezicht van het buitenaardse wezen, mijn voorouder uit de ruimte

Verdwaald in het ijs

Wie deze oude overblijfselen ook waren, zijn bloed stroomt door mijn aderen

Stroomt door mijn aderen