Paper Prison - Rabbit Rabbit

At last she comes, o never more,

in this dear patience of my pain,

to leave me lonely as before,

or leave my soul alone again.

(At last, alone again.)

In this deep silence no one stirs,

even the wind, she holds her breath.

The empty echo now assures

my quiet comfort, calm as death.

(In this, as calm as death.)

This book I write holds still the dance

and deafening din of tales recalled.

Please crack this spine, and break this trance!

Lay siege to this heart in which I’m walled.

(At last I dance again.)

A silverfish swims through a sea of frozen words.

Eindelijk komt ze, o nooit meer,

in dit dierbare geduld van mijn pijn,

om me eenzaam te laten zoals voorheen,

of laat mijn ziel weer met rust.

(Eindelijk weer alleen.)

In deze diepe stilte roert niemand zich,

zelfs de wind houdt ze haar adem in.

De lege echo verzekert nu

mijn stille troost, kalm als de dood.

(Hierin zo kalm als de dood.)

Dit boek dat ik schrijf houdt de dans stil

en oorverdovend geraas van teruggeroepen verhalen.

Breek alsjeblieft deze ruggengraat en breek deze trance!

Beleger dit hart waarin ik ommuurd ben.

(Eindelijk dans ik weer.)

Een zilvervisje zwemt door een zee van bevroren woorden.