Purgatory -

So wretched this place

Unsightly figures obey only transcendental senses

Where?

Where ends this maze?

This maze grandiose?

Abandonment makes not these walls less malevolent

Their muted laughters are insanity

The ouroboros that is my trail

Never ending as the corridor bends me back to sinister initiate

Nigh!

Nigh is the point lunacy devours cognition

Timely, right to its undoing

I cannot feel my outer organ as it’s wrapped in winter’s cloth

And I am lost to the will of these walls

There!

That sound

Bleeding through the walls like fresh spilled wine

It is that voice of which I came dying to audiate my name

I activate the sphere

Slicing though the cavernous steel

I percieve the sound growing near

Alas!

Behold

No!

That was her voice!

Damn this devilish tomb

But from the shudder-some dark

A form quivers forth

A soft grasp on my hand fires chills to my spine

As I peer through the metallic dust in the air to see my violator

Zo ellendig deze plek

Lelijke figuren gehoorzamen alleen transcendentale zintuigen

Waar?

Waar eindigt dit doolhof?

Dit doolhof grandioos?

Verlating maakt deze muren niet minder kwaadaardig

Hun gedempte gelach is waanzin

De ouroboros, dat is mijn pad

Nooit eindigend terwijl de gang me terugbuigt naar sinistere ingewijde

Nabij!

Het punt is nabij dat waanzin de cognitie verslindt

Tijdig, recht op ongedaan maken

Ik kan mijn uitwendige orgaan niet voelen omdat het in winterdoek is gewikkeld

En ik ben verloren voor de wil van deze muren

Daar!

Dat geluid

Bloedend door de muren als verse gemorste wijn

Het is die stem waarvan ik stervende was om mijn naam te horen

Ik activeer de bol

Snijdend door het spelonkachtige staal

Ik merk dat het geluid dichterbij komt

Helaas!

Zie

Nee!

Dat was haar stem!

Verdomme dit duivelse graf

Maar van de huivering - wat donker

Een vorm trilt voort

Een zachte greep op mijn hand veroorzaakt koude rillingen op mijn ruggengraat

Terwijl ik door het metaalachtige stof in de lucht tuur om mijn overtreder te zien