Zero Hour - Quo Vadis

A lost age of forgotten dreams

Reflections in a broken mirror

Hiding the images of hway might have been

Time stands still as the glass water shatters

Beneath the strain of humanity’s dying voice

No hope, no fear, no choice

Lost hope, one fear, last chance

Welcome to zero hour

The gods look on, desperate to comprehend

The moment it all failed

Their tears fall to the earth

Polluted with humanity’s sins

And they close their eyes

Their children have lost their way

No hope, no fear, no choice

Lost hope, one fear, last chance

Welcome to zero hour

Time begins anew, the gods awaken

From their sleep

And with it a new dream

Like the Phoenix we are reborn from the

Ashes of the past

The choice is ours, a new dawn, a new hope

A new age

As we begin at zero hour

Een verloren tijd van vergeten dromen

Reflecties in een kapotte spiegel

Het was mogelijk geweest om de afbeeldingen van hway te verbergen

De tijd staat stil terwijl het glas water versplintert

Onder de spanning van de stervende stem van de mensheid

Geen hoop, geen angst, geen keuze

Verloren hoop, één angst, laatste kans

Welkom bij nul uur

De goden kijken toe, wanhopig om te begrijpen

Op het moment dat het allemaal mislukte

Hun tranen vallen op de aarde

Vervuild met de zonden van de mensheid

En ze sluiten hun ogen

Hun kinderen zijn de weg kwijt

Geen hoop, geen angst, geen keuze

Verloren hoop, één angst, laatste kans

Welkom bij nul uur

De tijd begint opnieuw, de goden ontwaken

vanuit hun slaap

En daarmee een nieuwe droom

Net als de Feniks worden we herboren uit de

As uit het verleden

De keuze is aan ons, een nieuwe dageraad, een nieuwe hoop

Een nieuw tijdperk

Omdat we om 0 uur beginnen