Credo I - Quidam

Dzień się zbudził świtem zaspanym

Ptaki uwolniły śpiew

Aniołowie nieskończoności

Odnaleźli mnie

Biegnę tam, tam gdzie wszystko jest możliwe

Biegnę by, chwytać w dłonie cenne perły dnia

Co skrzydła rozwija i trwa

Ponad cieniem cierpkich snów

To co nam doskwiera to noc

Pejzaże lamp okryły ciemności

Światłem, które wie jak

Przenikać każdy mrok

Nie słyszę szeptu zimnych ust

Widzę tylko to co chcę

Nawet sen dziś jest dla nas

Rozdarte rany

Uleczyć musi czas

Nadzieja będzie przy mnie aż do świtu bo Wierzę

Kiedy czas dopełni się

To sen nie będzie już snem

I kiedy noc pomoże dziennym ptakom

Dotrzeć aż do gwiazd

Będziesz tu przy mnie…

De dag werd wakker met een slaperige dageraad

De vogels lieten hun gezang los

Oneindige engelen

Ze hebben me gevonden

Ik ren waar alles mogelijk is

Ik ren om de kostbare parels van de dag in mijn handen te grijpen

Welke vleugels ontvouwen en duren?

Over de schaduw van harde dromen

Wat ons dwarszit is de nacht

De landschappen van de lampen waren verduisterd

Het licht dat weet hoe

Doordring elke duisternis

Ik kan geen koud gefluister horen

Ik zie alleen wat ik wil

Zelfs een droom vandaag is voor ons

gescheurde wonden

Tijd moet genezen

Hoop zal bij me zijn tot het ochtendgloren, want ik geloof

Als de tijd om is

Deze droom zal geen droom meer zijn

En wanneer de nacht de vogels overdag zal helpen

Reik helemaal naar de sterren

Je zal hier bij mij zijn...