Contido - Quasar

Pasmo diante do espelho desabo

Discurso tão patético formado: sou eu o grande erro

Inato, se quer algum conselho meu:

Acorde esquecendo de quem você não deveria lembrar logo no café da manhã

Silêncio, por que esse carater tão brutal?

Cansaço por que se aloja em minhas veias?

Dias corriqueiros e outros agitados

E tudo que eu faço é sentir

Deitado, ofensa a si mesmo

Desistência se aproxima cada vez mais

Gritos de dor dentro uma cela

E tudo o que eu faço é sentir tristeza

Verbijsterd voor de spiegel zak ik in elkaar

Er vormde zich zo'n zielige toespraak: ik ben de grote fout

Inato, als je wat advies van mij wilt:

Word wakker terwijl je vergeet wie je niet moet onthouden bij het ontbijt

Stilte, waarom dit personage zo brutaal?

Vermoeidheid, waarom zit het in mijn aderen?

Gewone dagen en drukke dagen

En het enige wat ik doe is voelen

Liggen, zelfbelediging

Opgeven komt steeds dichterbij

Schreeuwen van pijn in een cel

En het enige wat ik doe is me verdrietig voelen