Is - Quadrivium

Frostvinden siv inn I marg og bein

Maanen haanar meg med sitt kalde blikk

Med ei sjel lyst I bann

Tek eg plass med drei doemde

Enn om eg har vandra pa utroedd sti

Enn om eg driv I nordavindens vold

Enn om eg har kryssa iskaldt hav

Vandrar eg framleis mot moerkets domene

De ijzige wind sijpelt door merg en been

De maan bespot me met haar koude blik

Met een heldere ziel in een ban

Met pijn in het hart neem ik mijn plaats in

Zelfs als ik op een uitgestorven pad heb gewandeld

Zelfs als ik meedrijf in het geweld van de noordenwind

Ook al ben ik de ijskoude zee overgestoken

Dwaal ik nog steeds naar het domein van de duisternis