Put Me In Your Pocket -

Two lovers sat one evening beneath the pale moon light

Tomorrow he must go away, life’s battles for to fight

He told her that he loved her and that he’ll return someday

And he took her for his darling wife and then he heard her say

«Put me in your pocket so I’ll be close to you

No more will I be lonesome and no more will I be blue

And when we have to part, dear, there’ll be no sad adieus

For I’ll be in your pocket and I’ll go along with you»

That evening soon was ended, her lover, well, he went away

And when at last he did return for the happy homecoming day

His sweetheart, well, she was absent, to Heaven she had gone

But she left to him her photograph on which she wrote this song

«Put me in your pocket so I’ll be close to you

No more will I be lonesome and no more will I be blue

And when we have to part, dear, there’ll be no sad adieus

For I’ll be in your pocket and I’ll go along with you»

Twee geliefden zaten op een avond onder het bleke maanlicht

Morgen moet hij weg, de strijd van het leven om te vechten

Hij vertelde haar dat hij van haar hield en dat hij op een dag terug zal komen

En hij hield haar voor zijn lieve vrouw en toen hoorde hij haar zeggen

«Stop me in je zak zodat ik dicht bij je zal zijn

Ik zal niet meer eenzaam zijn en niet meer somber zijn

En als we moeten scheiden, lieverd, zal er geen verdrietig afscheid zijn

Want ik zit in je zak en ik ga met je mee»

Die avond was snel voorbij, haar minnaar, nou, hij ging weg

En wanneer hij eindelijk terugkeerde voor de gelukkige thuiskomstdag

Zijn liefje, nou, ze was afwezig, naar de hemel was ze gegaan

Maar ze liet hem haar foto na waarop ze dit lied schreef

«Stop me in je zak zodat ik dicht bij je zal zijn

Ik zal niet meer eenzaam zijn en niet meer somber zijn

En als we moeten scheiden, lieverd, zal er geen verdrietig afscheid zijn

Want ik zit in je zak en ik ga met je mee»