Condemnation - PTI

You’re condemned to repeat the solitary beat

You march along to the song of a thousand weary feet

A thousand miles ahead, we leave a thousand behind

A thousand tiny blips on a huge timeline

When we look back what do we see?

The same old cracks filled with the same old greed

The same old hacks and the same old thieves

The same human nature we are condemned to repeat

You’re condemned to defeat what it comes to making peace

Between the world upon our backs and the world down at our feet

While the old worlds burned in the fires of our haste

We chart a brand new course to undiscovered waste

With our eyes to the sky, it’s time to question why that the truth remains

Things don’t change they stay the same

With the tools we’ve made the technology

And trade we’re unable to replace the ugliness we face

You’re condemned here beneath the general decay

There is little left and precious less to pay

So we turn our cheeks, join in the cries of the meek

We gave away our hold on the values we’ve been told

In a world of souls, time is the only toll

That we spend away every single waking day

Now that times are fierce it’s more than blades that pierce

I’d say we’ve come a long way if I wasn’t here today

The time will come when we can celebrate

When we can raise our hands together denigrate

The greed, need, fear, theology and hate

That invokes control, manipulates the whole

The day will come when we can take our time

When we can close our eyes and see the world shine

When condemnation takes away

What we think we need to make it through the day

Je bent veroordeeld om de eenzame beat te herhalen

Je marcheert mee op het lied van duizend vermoeide voeten

Duizend mijl vooruit, we laten er duizend achter

Duizend kleine blips op een enorme tijdlijn

Wat zien we als we terugkijken?

Dezelfde oude scheuren gevuld met dezelfde oude hebzucht

Dezelfde oude hacks en dezelfde oude dieven

Dezelfde menselijke natuur die we moeten herhalen

Je bent veroordeeld om te verslaan waar het op aankomt om vrede te sluiten

Tussen de wereld op onze rug en de wereld aan onze voeten

Terwijl de oude werelden brandden in het vuur van onze haast

We zetten een geheel nieuwe koers uit naar onontdekt afval

Met onze ogen naar de lucht gericht, is het tijd om ons af te vragen waarom dat de waarheid blijft

Dingen veranderen niet, ze blijven hetzelfde

Met de tools hebben we de technologie gemaakt

En handel kunnen we de lelijkheid waarmee we worden geconfronteerd niet vervangen

Je bent hier veroordeeld onder het algemene verval

Er is weinig over en kostbaar minder om te betalen

Dus keren we onze wangen toe, stemmen in met de kreten van de zachtmoedigen

We hebben onze greep op de waarden die ons zijn verteld, weggegeven

In een wereld van zielen is tijd de enige tol

Dat we elke dag wakker zijn

In deze woelige tijden zijn het meer dan messen die doorboren

Ik zou zeggen dat we een lange weg hebben afgelegd als ik hier vandaag niet was

De tijd zal komen dat we het kunnen vieren

Wanneer we samen onze handen kunnen opsteken, denigreren

De hebzucht, behoefte, angst, theologie en haat

Dat roept controle op, manipuleert het geheel

Er komt een dag dat we onze tijd kunnen nemen

Wanneer we onze ogen kunnen sluiten en de wereld kunnen zien stralen

Wanneer de veroordeling wegvalt

Wat we denken nodig te hebben om de dag door te komen