Reflection -

Last thing I remember

Pure madness in his eyes

Cold steel piercing through me

Memories frozen in time

Absorbed by the reflection

Eternally confined within

Share the pain with me

Release the fear

I try to stay awake

Help myself towards the light

But the darkness is too strong

I’m giving up the fight

I quietly disappear

A scarred entity remains

And hides behind my empty face

The prey stands before me

Stares straight into my eyes

It still cannot see me

I feed the blinding rage with fear

And reach for redemption

But each time slips through me

A world filled with decay

Where time exists no more

A sad reflection of the past

Where I stay awake forever

Het laatste dat ik me herinner

Pure waanzin in zijn ogen

Koud staal prikt door me heen

Herinneringen bevroren in de tijd

Geabsorbeerd door de reflectie

Voor eeuwig opgesloten binnen

Deel de pijn met mij

Laat de angst los

Ik probeer wakker te blijven

Help mezelf naar het licht

Maar de duisternis is te sterk

Ik geef de strijd op

Ik verdwijn stilletjes

Een met littekens bedekte entiteit blijft

En verbergt zich achter mijn lege gezicht

De prooi staat voor mij

Kijkt recht in mijn ogen

Hij kan me nog steeds niet zien

Ik voed de verblindende woede met angst

En reik naar verlossing

Maar elke keer glipt door me heen

Een wereld vol verval

Waar tijd niet meer bestaat

Een trieste weerspiegeling van het verleden

Waar ik voor altijd wakker blijf