My Own Deception - Prototype

It came to me just like a nightmare

First I felt the hate

Then touched the sky

Feelings of distress just whisked away

Shroud of perfect, easing darkness

Did it ever leave?

I can’t recall

The last I tried

My eyes bled tears of joy

My own deception

The pain is no longer my own

Is this me?

It all seems so surreal

Mind infiltration

Resisting a dark god of rapture

Now I kneel to my master

I will persist, let go your mind

Do not resist, we are entwined

Leave me

You’ve crossed the empirical line

Return to your kind

This foreign star, not like our sun

We’ve come too far, it must be done

Nothing I do can keep you at bay

My senses astray

I walk the Earth, forever unaware

Now rejoice unto my spirit veil

The deathless youth

Eternal wisdom sail

A never-ending source of power

You will walk the path or turn a slave

The more you stand

The more I dig your grave

My own deception

The pain is no longer my own

Is this me?

It all seems so surreal

Self-reconstruction

Look into the eyes of despair

Then fall in their wake

I will persist, let go your mind

Do not resist, we are entwined

Leave me

You’ve crossed the empirical line

Return to your kind

This foreign star, not like our sun

We’ve come too far, it must be done

Nothing I do can keep you at bay

My senses astray

(Solo: Kragen)

(Solo: Vince)

(Solo: Kragen)

A plan to imprison us all

Until we find a way

In time their perversion will stall

For now, surveil

(Solo: Kirk)

It came to me just like a nightmare

I walk the Earth, forever unaware

The pain no longer there

I’ve lost the will, my sense of reason

The core in disrepair

Can I believe my own deception?

Het kwam in me op als een nachtmerrie

Eerst voelde ik de haat

Raakte toen de lucht aan

Gevoelens van nood zijn gewoon weggevaagd

Lijkwade van perfecte, verlichtende duisternis

Is het ooit weggegaan?

Ik kan het me niet herinneren

De laatste die ik probeerde

Mijn ogen bloedden tranen van vreugde

Mijn eigen bedrog

De pijn is niet langer van mij

Ben ik dit?

Het lijkt allemaal zo surrealistisch

geest infiltratie

Weerstand bieden aan een duistere god van vervoering

Nu kniel ik voor mijn meester

Ik zal volharden, laat je gedachten los

Verzet je niet, we zijn met elkaar verstrengeld

Verlaat me

Je hebt de empirische grens overschreden

Keer terug naar jouw soort

Deze buitenlandse ster, niet zoals onze zon

We zijn te ver gekomen, het moet gebeuren

Niets van wat ik doe, kan je op afstand houden

Mijn zintuigen dwalen af

Ik loop over de aarde, voor altijd onbewust

Verheug u nu over mijn geestssluier

De onsterfelijke jeugd

Eeuwige wijsheid zeil

Een oneindige krachtbron

Je zult het pad bewandelen of een slaaf worden

Hoe meer je staat

Hoe meer ik je graf graaf

Mijn eigen bedrog

De pijn is niet langer van mij

Ben ik dit?

Het lijkt allemaal zo surrealistisch

Zelfreconstructie

Kijk in de ogen van wanhoop

Val dan in hun kielzog

Ik zal volharden, laat je gedachten los

Verzet je niet, we zijn met elkaar verstrengeld

Verlaat me

Je hebt de empirische grens overschreden

Keer terug naar jouw soort

Deze buitenlandse ster, niet zoals onze zon

We zijn te ver gekomen, het moet gebeuren

Niets van wat ik doe, kan je op afstand houden

Mijn zintuigen dwalen af

(Solo: Kragen)

(Solo: Vince)

(Solo: Kragen)

Een plan om ons allemaal op te sluiten

Tot we een manier vinden

Na verloop van tijd zal hun perversie stoppen

Voor nu, bewaking

(Solo: Kirk)

Het kwam in me op als een nachtmerrie

Ik loop over de aarde, voor altijd onbewust

De pijn is er niet meer

Ik heb de wil verloren, mijn gevoel voor rede

De kern in verval

Kan ik mijn eigen bedrog geloven?