Think - Prolific

I saw a girl dying, coughing up blood

In an alleyway crying, lost and unloved

I saw a man lying face down asking for a drink

I saw a troubled teen laughing and dancing with her shrink

I haven’t seen much, but it seems I’ve seen enough

Everyday, looking at the faces on the bus

It goes broken heart, overdose, prozac, comatose

Rest in peace, forever free… here lies no one knows.

Keep that blue collar up, cuz the day was long

Head high after fifty years of the same job

Men’ll talk glory days, though they never had them

Cuz somewhere in their minds they know that they were handsome

I stare at flies lying in the window pane, looking out

Waiting wondering asking what this life is all about?

The world keeps on spinning, but there’s not much to say

Sunset sunrise, each day by day… Think

I saw an old dog dreaming, restless in his sleep

A young boy hustling drugs, selling sets of weed

I saw the poor man sing a song as he washed the floor

An old drunk still waiting for fate to walk in the door

I haven’t seen much, but it seems I’ve seen enough

Everyday, looking at the faces on the bus

It goes superstar, open rose, crack head, rolling stone

Rest in peace, forever free, here lies no one knows…

It’s hard to be the type that doesn’t want friends

Looking for your 15 minutes of fame but you only got ten

Friend of mine says he doesn’t care, in any case it’s all absurd

Says his life’s a microcosm of all that’s wrong in this world

I think it’s true but, I wish things were more simple

Pursuing my muse, left throwing rocks at her window

I let the wind blow, flowing clouds over evening skies

And embrace the pain cuz it’s what keeps each of us alive

Think

I heard the sound of silence, I listened to it call

I read the common man’s poetry that was written on the wall

I lay beside a sleeping beauty, until from sleep she rose

And showed the me the imperfections hidden beneath her clothes…

And I know our time is short, so all I ask is to be free

To live now and let fate take me on a summer’s eve

Just a dream that fades away, once you break away from sleep

But I’m glad I stayed awake to play this game that filled these days and weeks

Think, think

Ik zag een meisje sterven, bloed ophoesten

In een steeg huilend, verloren en onbemind

Ik zag een man met zijn gezicht naar beneden liggen en om een ​​drankje vragen

Ik zag een onrustige tiener lachen en dansen met haar psychiater

Ik heb niet veel gezien, maar het lijkt erop dat ik genoeg heb gezien

Elke dag, kijkend naar de gezichten in de bus

Het gaat gebroken hart, overdosis, prozac, comateus

Rust zacht, voor altijd vrij... hier ligt niemand die het weet.

Houd die blauwe kraag omhoog, want de dag was lang

Met opgeheven hoofd na vijftig jaar dezelfde baan

Mannen zullen over gloriedagen praten, hoewel ze die nooit hebben gehad

Omdat ze ergens in hun hoofd weten dat ze knap waren

Ik staar naar vliegen die in de ruit liggen en naar buiten kijken

Wachten en je afvragen waar dit leven over gaat?

De wereld draait door, maar er is niet veel te zeggen

Zonsondergang zonsopgang, elke dag ... Denk na

Ik zag een oude hond dromen, rusteloos in zijn slaap

Een jonge jongen die drugs smokkelt en wiet verkoopt

Ik zag de arme man een lied zingen terwijl hij de vloer aan het wassen was

Een oude dronkaard wacht nog steeds op het lot om de deur binnen te lopen

Ik heb niet veel gezien, maar het lijkt erop dat ik genoeg heb gezien

Elke dag, kijkend naar de gezichten in de bus

Het gaat superster, open roos, crack hoofd, rollende steen

Rust zacht, voor altijd vrij, hier ligt niemand die het weet...

Het is moeilijk om het type te zijn dat geen vrienden wil

Op zoek naar je 15 minuten roem, maar je hebt er maar tien

Vriend van mij zegt dat het hem niets kan schelen, in ieder geval is het allemaal absurd

Zegt dat zijn leven een microkosmos is van alles wat er mis is in deze wereld

Ik denk dat het waar is, maar ik wou dat de dingen eenvoudiger waren

Mijn muze achtervolgend, links stenen gooiend naar haar raam

Ik liet de wind waaien, stromende wolken boven de avondhemel

En omhels de pijn, want het is wat ons allemaal in leven houdt

Denken

Ik hoorde het geluid van stilte, ik luisterde naar het roepen

Ik las de poëzie van de gewone man die op de muur was geschreven

Ik lag naast een slapende schoonheid, totdat ze uit de slaap ontwaakte

En liet me de onvolkomenheden zien die verborgen waren onder haar kleren...

En ik weet dat onze tijd kort is, dus alles wat ik vraag is om vrij te zijn

Om nu te leven en het lot me op een zomeravond te laten nemen

Gewoon een droom die vervaagt, zodra je uit de slaap komt

Maar ik ben blij dat ik wakker ben gebleven om dit spel te spelen dat deze dagen en weken vulde

Denk denk