Genesis - Prolific

Life’s an interesting thing in that we’re constantly changing from one moment

to the next…

Becoming something new… something we may have never expected.

But uhhh,

some things

Stay with you, some things never change.

See, as a kid I used to walk down

those old train tracks

I still do today, and that’s one thing that’s stayed the same

I walk down these old tracks and I just.

I just think.

This small towns was my genesis, I reminisce

'Bout, the days memories that stayed with me once forever since

November fifth, autumn trees, watching fallen leaves

They twist and turn, burn once they’ve caught the breeze

Lost and free, upon a moonlit night

I carry the past with me and I can’t lose this life

We’ve all got one shot and I’m trying to do this right

But sometimes all I got is my music, Christ

Views to write, to hold the moment close and give meaning

An empty pursuit, I should just be happy that I’m still breathing

In a season of love and pain and sun and rain

It’s all fucking same, but I’m asking why has nothing’s changed?

James Dean (Rebel Without a Cause, 1955): You’re tearing me apart!

So why is it that I keep on falling?

Why is it I always get what I never wanted?

I’m just looking for a path, but I’m left looking at the past

So I’m walking these train tracks and I’m never looking back.

I felt safe in bed, when I could lay against her naked chest

So close I swear to God I could taste her breath

Watch me fade away so I can just escape in sex

But like everyone else soon enough… away she went

These pained regrets, aren’t making any sense

I held knives to my wrists without breaking any flesh

And maybe I’m crazy I know that they labelled me depressed

Insane the game I played until they changed me in my head

The days red roses across a stained glass window

The prey awaits faceless to mate the black widow

The train track signals, the lights turns red

These eyes yearn, so where do I turn next?

So I could listen to the preacher read the sermon

Or justify the failures in my life by saying it was predetermined

Smoking this cigarette is just a reminder of my lack of freewill

And this beds comfortable, but its where my apathy builds

Step into the cold air and tell me how reality feels

Why is it that every drink I pass around comes back to me chilled

I’ll down the bottle, just so I can drown my sorrow

Close my eyes tonight and come around tomorrow

I’ve found all I really want is just to be left alone

Left to lead a life of love, like I read in poems

Thought I had it once but then I chose to let it go

To end the road so you’ll never know, what I said or wrote

Het leven is interessant omdat we vanaf het ene moment voortdurend veranderen

naar de volgende…

Iets nieuws worden... iets wat we misschien nooit hadden verwacht.

Maar ehh,

sommige dingen

Blijf bij je, sommige dingen veranderen nooit.

Kijk, als kind liep ik er vaak naar toe

die oude treinrails

Dat doe ik vandaag nog steeds, en dat is één ding dat hetzelfde is gebleven

Ik loop over deze oude sporen en ik...

Ik denk gewoon.

Deze kleine steden waren mijn oorsprong, herinner ik me

'Bout, de dagenherinneringen die sindsdien voor altijd bij me zijn gebleven

Vijf november, herfstbomen, kijken naar gevallen bladeren

Ze draaien en draaien, branden zodra ze de wind hebben gevangen

Verloren en vrij, op een maanverlichte nacht

Ik draag het verleden met me mee en ik kan dit leven niet verliezen

We hebben allemaal één kans en ik probeer dit goed te doen

Maar soms heb ik alleen mijn muziek, Christus

Weergaven om te schrijven, om het moment dichtbij te houden en betekenis te geven

Een lege achtervolging, ik zou gewoon blij moeten zijn dat ik nog adem

In een seizoen van liefde en pijn en zon en regen

Het is allemaal hetzelfde, maar ik vraag waarom er niets is veranderd?

James Dean (Rebel Without a Cause, 1955): Je maakt me kapot!

Dus waarom blijf ik vallen?

Waarom krijg ik altijd wat ik nooit wilde?

Ik ben gewoon op zoek naar een pad, maar ik kijk naar het verleden

Dus ik loop over deze treinsporen en ik kijk nooit achterom.

Ik voelde me veilig in bed, als ik tegen haar blote borst kon liggen

Zo dichtbij dat ik bij God zweer dat ik haar adem kon proeven

Kijk hoe ik vervaag, zodat ik gewoon kan ontsnappen in seks

Maar zoals iedereen snel genoeg ... weg ging ze

Deze gekwelde spijt slaat nergens op

Ik hield messen tegen mijn polsen zonder enig vlees te breken

En misschien ben ik gek, ik weet dat ze me als depressief hebben bestempeld

Krankzinnig het spel dat ik speelde totdat ze me in mijn hoofd veranderden

De dagen rode rozen over een glas-in-loodraam

De prooi wacht zonder gezicht om de zwarte weduwe te paren

De treinbaan signaleert, de lichten springen op rood

Deze ogen smachten, dus waar moet ik heen?

Zodat ik kon luisteren naar de predikant die de preek las

Of rechtvaardig de mislukkingen in mijn leven door te zeggen dat het vooraf was bepaald

Het roken van deze sigaret is slechts een herinnering aan mijn gebrek aan vrije wil

En dit bed is comfortabel, maar daar bouwt mijn apathie op

Stap in de koude lucht en vertel me hoe de realiteit voelt

Hoe komt het dat elk drankje dat ik rondgeef gekoeld bij me terugkomt?

Ik drink de fles leeg, zodat ik mijn verdriet kan verdrinken

Sluit vanavond mijn ogen en kom morgen langs

Ik heb gemerkt dat alles wat ik echt wil, gewoon met rust gelaten worden

Verlaten om een ​​leven vol liefde te leiden, zoals ik in gedichten lees

Ik dacht dat ik het een keer had, maar toen koos ik ervoor om het los te laten

Om de weg te beëindigen zodat je nooit zult weten wat ik zei of schreef