Primavera - PrimeiraMente, DJ Fire

E era uma noite mais ou menos

Ela, tava bem calma eu tava meio tenso

Era dia de show e ainda 13 de Novembro

Sem dinheiro no bolso e a paranga tava o veneno

E a TV ligada e nada acontecendo

Ou tudo acontecendo ao mesmo tempo

E eu lembrei de tudo lá dentro que passava

Lembrei das noites e das palavras que o vento me sussurrava

Então vamo lá no meu escritório na praia

Os cabelos mexia as ondas e o quadril mexia a saia

Domingo dorme comigo e segunda cê não trabalha

Terça também não, e se bobear nem volta mais lá

No samba que dança ou no tango que baila

Entre o amor que guia e meu respeito nas áreas

Eu olhava cê empinava, eu desviava cê sorria

Umas férias na Turquia e um descanso na praia

Coração na mão de uma tão bela

Numa bela primavera em que era

Eu sem ela em frente aquelas feras

Ecos guerras cores celas

Quem me dera

Em duas mil primaveras

Eu em belas ilhas belas

O futuro não seria rude, pois eu dei o meu melhor também

Eu fui o melhor que eu pude, mas não foi o melhor pra ninguém

Aquela madruga foi só idiotice, eu já disse eu só te quero bem

E o que deixou o meu amor sem força, foi a sua raiva na força de um trem

Palavras rasgaram minha alma e pescoço, minha voz falhava lágrima no rosto

Eu sei que eu falhei também, mas eu cumpri com o que eu falei né

E agora nós dois tá aqui, cê quer mas sua mente quer ir

E o meu ego no fundo de um poço, enquanto seu sarcasmo ri

Foda foi te ver partir, depois de partir o meu peito

Quando falo que eu podia sair, ou quando gritou que eu podia sumir

Será que é tarde demais, ninguém quem mais se entender

Talvez eu aprenda a aprender, ou talvez eu aprenda a perder

E eu sempre odeio quando você sai, sei que às vezes eu falo demais

Você rindo quando o beck cai, como uma lembrança que daqui não sai

Mas você deu IBOPE demais, pro que não era nada de mais

A real é que eu queria voltar, é o tempo que não volta mais

Elo formado, união

Fudeu, fechou os monstrão

Busquei no fundo do poço, bebi da água mais limpa

Ela me sufoca meu pescoço fala de mim pras amiga

Mas toda vez é a mema fita, eu já nem quero saber

Arsenal de rima infinita, tropeça, para, medita

Edifica a vida, a sina se intensifica

Mais responsa, mais dinheiro, só nós mesmo não administra

O caos da noite sinistra o silêncio nas pista

O suor foi o preço da conquista

Quis ser feliz quis estar bem contigo

Achar um motivo, ainda to vivo

E essa é a profissão perigo

Quando a madruga cala, sobra as pala

Faz as mala que agora «cê» vai morar lá em casa

Quando a madruga cala, sobra as pala

Faz as mala que agora «cê» vai morar lá em casa

E quando o inverno se for

Primavera e seu calor

Eu sei bem o que eu fiz

O sabor das flores

Coração na mão de uma tão bela

Numa bela primavera em que era

Eu sem ela em frente aquelas feras

Ecos guerras cores celas

Quem me dera

Em duas mil primaveras

Eu em belas ilhas belas

En het was een nacht min of meer

Ze was heel kalm, ik was een beetje gespannen

Het was concertdag en het was 13 november

Zonder geld op zak en de kak was vergif

En de tv aan en er gebeurt niets

Of alles gebeurt tegelijkertijd

En ik herinnerde me alles van binnen dat voorbijging

Ik herinnerde me de nachten en de woorden die de wind tegen me fluisterde

Dus laten we naar mijn kantoor op het strand gaan

Het haar bewoog de golven en de heupen bewogen de rok

Zondag slaapt bij mij en maandag werk je niet

Dinsdag ook niet, en als je het verprutst, ga dan niet eens terug

In de samba die danst of in de tango die danst

Tussen de liefde die leidt en mijn respect in de gebieden

Ik zag je steigeren, ik keek weg en je glimlachte

Een vakantie in Turkije en uitrusten op het strand

Hart in de hand van zo'n schoonheid

In een prachtige lente toen het was

Ik zonder haar voor die beesten

Echo's War Colors-cellen

Mocht ik willen

In tweeduizend bronnen

Ik op prachtige mooie eilanden

De toekomst zou niet onbeleefd zijn, want ik deed ook mijn best

Ik was zo goed als ik kon, maar het was voor niemand het beste

Die vroege ochtend was gewoon idioot, ik zei al dat ik je gewoon goed wil

En wat mijn liefde machteloos maakte, was jouw woede met de kracht van een trein

Woorden scheurden mijn ziel en nek, mijn stem faalde met tranen op mijn gezicht

Ik weet dat ik ook gefaald heb, maar ik deed wat ik zei, toch?

En nu zijn we allebei hier, jij wilt het, maar je geest wil gaan

En mijn ego op de bodem van een put, terwijl jouw sarcasme lacht

Het was kut om je te zien gaan, nadat ik mijn borst had gebroken

Als ik zeg dat ik weg mag, of als hij roept dat ik kan verdwijnen

Is het te laat, dan begrijpt niemand anders het

Misschien leer ik leren, of misschien leer ik verliezen

En ik haat het altijd als je weggaat, ik weet dat ik soms te veel praat

Je lacht als de klok valt, als een herinnering die hier niet weggaat

Maar je gaf te veel IBOPE, dus het maakte niet uit

De realiteit is dat ik terug wilde gaan, het is tijd die niet terugkomt

Link gevormd, unie

Rot op, sluit de monsters

Ik keek naar de bodem, ik dronk uit het schoonste water

Ze verstikt mijn nek, praat over mij met haar vriendin

Maar elke keer is het dezelfde band, ik wil het niet eens weten

Oneindig rijmarsenaal, struikelen, stoppen, mediteren

Het bouwt leven op, het lot wordt geïntensiveerd

Meer verantwoordelijkheid, meer geld, alleen redden we het niet

De chaos van de sinistere nacht, de stilte op de dansvloer

Zweet was de prijs van verovering

Ik wilde gelukkig zijn, ik wilde bij jou zijn

Zoek een reden, ik leef nog

En dit is het gevaarlijke beroep

Als de dageraad stil is, zijn de pala's vertrokken

Pak je tas, nu gaat «jij» thuis wonen

Als de dageraad stil is, zijn de pala's vertrokken

Pak je tas, nu gaat «jij» thuis wonen

En als de winter voorbij is

Lente en zijn hitte

Ik weet heel goed wat ik deed

De smaak van bloemen

Hart in de hand van zo'n schoonheid

In een prachtige lente toen het was

Ik zonder haar voor die beesten

Echo's War Colors-cellen

Mocht ik willen

In tweeduizend bronnen

Ik op prachtige mooie eilanden