Prelúdio -

Expando meu próprio universo

Expondo meu lado inverso

Os olhos enganam

E o homem é perverso

Tirando a aparência em excesso

O que fica é o resto

E o que resta eu confesso

Na verdade eu detesto

Quando se olha pra dentro

Há vestígios demais

Desse meu eu paralelo

Com as roupas secas

Imerso

Comparado a lá fora

Aqui é tão quieto

Infinito, bonito e incerto

E silencia os demônios por perto

Disputando espaço com insetos

Com os pés a tropeçar no concreto

Lembro de seus machucados abertos

Vozes vem sem motivo certo

E elas dizem que tá tudo bem

E são as próprias a me lembrar

Se não procuro nos cantos da vida

Eu nunca acharei meu lugar

Travo no próprio olhar no espelho

O motivo não é aquilo que vejo

Mas sinto e decido

Não volto com nada menor do que almejo

Medalha de ouro em arremesso de peso

Só pra quem quer viver leve

Me abstenho de tudo que sou

Qualquer coisa não serve

Permeio o espaço-tempo

Em busca de cacos

Fatos perdidos

E guardo comigo

Memória placebo

História eu bebo

Luta espúria

Agulha que fura eu já não percebo

Ik breid mijn eigen universum uit

Mijn achterkant blootleggen

De ogen bedriegen

En de mens is pervers

Het overtollige uiterlijk verwijderen

Wat overblijft is de rest

En wat overblijft, beken ik

Ik haat het eigenlijk

Als je naar binnen kijkt

Er zijn te veel sporen

Van mijn parallelle zelf

Met droge kleren

Ondergedompeld

Vergeleken met buiten

Het is hier zo stil

Oneindig, mooi en onzeker

En breng de demonen rondom tot zwijgen

Concurreren om ruimte met insecten

Met voeten struikelend over het beton

Ik herinner me je open wonden

Stemmen komen zonder reden

En ze zeggen dat het goed is

En zij zijn degenen die me eraan herinneren

Als ik niet in de hoeken van het leven kijk

Ik zal nooit mijn plek vinden

Ik vang mijn eigen blik op in de spiegel

De reden is niet wat ik zie

Maar ik voel en beslis

Ik kom niet terug met minder dan wat ik wil

Gouden Medaille Kogelstoten

Alleen voor degenen die licht willen leven

Ik onthoud me van alles wat ik ben

alles zal niet werken

Ik doordring de ruimte-tijd

Op zoek naar scherven

verloren feiten

En ik hou het bij me

placebo geheugen

Geschiedenis Ik drink

vals gevecht

Naald die doorboort begrijp ik niet meer