Loveless - Preacher Boy

Walking by the lake

Lighting fires along the shore

That the geese that used to winter here

Don’t need anymore

And it’s November third

And the snow is on the ground

And a letter in the mail confirms

They’ve laid a lover down

Oh so sad to be loveless

Oh so sad to be loveless

Oh such a shame to be loveless

Oh so strange to be loveless

The forest is still

Save for the sound of the trembling trees

And prayrs that have lost their way

And their impostrs in the breeze

A lake for the winter to kill

A sun for someone to deny

An axe to leave its cold red kiss

Where a love has knelt to die

Oh so sad to be loveless

Oh so sad to be loveless

Oh such a shame to be loveless

Oh so strange to be loveless

Bones glow in the water

A legend, a laborer’s song

Crows have walked this snow, I know

Though the wind says that they’re gone

The bones of spring are buried

Beneath the wake of white November’s oar

A lover spills a tear and watches the circles spread

Until they die against the shore

Oh so sad to be loveless

Oh so sad to be loveless

Oh such a shame to be loveless

Oh so strange to be loveless

Wandelen langs het meer

Vuren aansteken langs de kust

Dat zijn de ganzen die hier overwinterden

Niet meer nodig

En het is 3 november

En de sneeuw ligt op de grond

En een brief in de mail bevestigt

Ze hebben een minnaar neergelegd

Oh zo verdrietig om liefdeloos te zijn

Oh zo verdrietig om liefdeloos te zijn

Oh zo jammer om liefdeloos te zijn

Oh zo vreemd om liefdeloos te zijn

Het bos is stil

Bewaar voor het geluid van de trillende bomen

En gebeden die de weg kwijt zijn

En hun bedriegers in de wind

Een meer voor de winter om te doden

Een zon voor iemand om te ontkennen

Een bijl om zijn koude rode kus achter te laten

Waar een liefde heeft geknield om te sterven

Oh zo verdrietig om liefdeloos te zijn

Oh zo verdrietig om liefdeloos te zijn

Oh zo jammer om liefdeloos te zijn

Oh zo vreemd om liefdeloos te zijn

Botten gloeien in het water

Een legende, een arbeiderslied

Kraaien hebben door deze sneeuw gelopen, ik weet het

Hoewel de wind zegt dat ze weg zijn

De botten van de lente zijn begraven

Onder het kielzog van de witte novemberriem

Een minnaar laat een traan vallen en ziet hoe de cirkels zich verspreiden

Tot ze sterven tegen de kust

Oh zo verdrietig om liefdeloos te zijn

Oh zo verdrietig om liefdeloos te zijn

Oh zo jammer om liefdeloos te zijn

Oh zo vreemd om liefdeloos te zijn