Percepção - Poty

O teu faro que sente longe quão longe tu estás

No teu quarto te senta aonde espelho não há

Onde puder deixar o amor que foi teu

Todo passo que, pela tarde, no largar do sol

Faz, marcado, pequena parte de um caminhar

À frente é mar e mar, é como teu sim

E tentando ficar sobras demais aqui, choves demais

Vê, deixando passar, famigerado assim nesse lugar

De outro lado se esconde a fonte do teu conhecer

Noutro plano se pega a arte de perceber

Crentes em Portugal não vão resolver

Somos tudo em momentos próximos, pode escrever

Os minutos e os segredos ótimos vão nos fazer

Doutores no Canadá não vão saber

Demorando tua vez

Pode pesar e, sim, pode apoiar em mim

A ilucidez de esperar assim, sem esperar

Je neus die voelt hoe ver je weg bent

Ga in je kamer zitten waar geen spiegel is

Waar kan ik de liefde achterlaten die van jou was

Elke stap die, in de middag, als de zon ondergaat

Maakt, gemarkeerd, een klein onderdeel van een wandeling

Verderop is zee en zee, het is alsof je ja bent

En probeer hier te restjes te blijven, het regent te veel

Kijk, het loslaten, zo berucht op deze plek

Aan de andere kant is de bron van je kennis verborgen

Op een ander vlak, de kunst van het waarnemen

Gelovigen in Portugal zullen niet oplossen

We zijn alles in de komende momenten, je kunt schrijven

De minuten en grote geheimen zullen ons maken

Artsen in Canada zullen het niet weten

aan de beurt komen

Het kan wegen en, ja, het kan mij dragen

De dwaasheid van zo wachten, zonder te wachten