Shopworn - Porter Wagoner

Shopworn and aged what’s left of a man

Will never be useless for he’s part of God’s plan

Did you ever think of life as just a shop along the street

And yourself as a product displayed in easy reach

And you laid there for some quite some time now and pondered at your fate

Then you begin to wonder if maybe you’d hit the market late

Wealth had looked you over once and seen you at your best

But somehow you didn’t fit his needs so he took one of the rest

Love had read your label and you lingered in her mind

But the competition caught her eye and she left you there behind

Fame had brushed the edges or the counter where you lay

And she pondered for a moment but then she walked away

Lady Luck had even picked you up but then you heard her say

I just can’t afford you so I’ll have to let you lay

Then one day they marked you down put you up on sale

And you got looked over once again but all to no avail

Now stained with yellow marked with age you heard a salesman state

Boss I guess I’ll throw this out it’s old and out of date

The keeper of the shop came then and he seemed to understand

He smiled and looked you over and out a caring hand

Give me that I’ll take it home don’t throw it on the street

It’s old and gray but in its way it’ll help my shop complete

Door de winkel gedragen en verouderd wat er nog over is van een man

Zal nooit nutteloos zijn, want hij maakt deel uit van Gods plan

Heb je het leven ooit gezien als gewoon een winkel langs de straat?

En uzelf als een product binnen handbereik weergegeven

En je lag daar al een tijdje en dacht na over je lot

Dan begin je je af te vragen of je misschien laat op de markt zou komen

Rijkdom had je een keer bekeken en je op je best gezien

Maar op de een of andere manier voldeed je niet aan zijn behoeften, dus nam hij een van de rest

Liefde had je label gelezen en je bleef in haar gedachten hangen

Maar de concurrentie trok haar aandacht en ze liet je daar achter

Roem had de randen of het aanrecht waar je lag geborsteld

En ze dacht even na, maar toen liep ze weg

Lady Luck had je zelfs opgehaald, maar toen hoorde je haar zeggen:

Ik kan je gewoon niet betalen, dus ik zal je moeten laten liggen

Op een dag hebben ze je gemarkeerd en hebben ze je te koop aangeboden

En je werd nog een keer bekeken, maar alles tevergeefs

Nu gekleurd met geel gemarkeerd met de leeftijd hoorde je een verkoper zeggen

Baas, ik denk dat ik dit weggooi, het is oud en verouderd

Toen kwam de winkelier van de winkel en hij leek het te begrijpen

Hij glimlachte en keek je met een zorgzame hand aan

Geef me dat ik het mee naar huis neem, gooi het niet op straat

Het is oud en grijs, maar op zijn manier maakt het mijn winkel compleet